Episode-2

1.2K 165 23
                                        

အခန်း (၁) - ဒဏ်ရာများနှင့် ညများ

ဒေါက်!!!!ဒေါက်!!!!

ကားတံခါးကိုလာခေါက်သံကြောင့်မျက်လုံးမှိတ်ထားရာကဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့Yoongiနဲ့Hoseok...
ကားမှန်ကိုချပေးလိုက်တော့......

"မင်းကကားထဲဘာဝင်လုပ်နေတာလဲ....ငါတို့ကပန်းခြံထဲပတ်ရှာနေသေးတာ"

"ဘာမှမဟုတ်ပါဖူးကွာ"

Namjoonလည်းကားပေါ်ကဆင်းလာပြီးအနားရှိအုတ်ခုံပေါ်တွင်ထိုင်ကာတစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက်
ဆေးထည့်ပေးနေကြသည်။ဂရုစိုက်မယ့်သူမရှိတဲ့သူတို့အတွက်သူတို့အချင်းချင်းသာဂရုစိုက်ကြရသည်မဟုတ်လား။

ဆေးထည့်ကြပြီးနောက်စီးကရက်သောက်ဖြစ်ကြပြီးစကားမပြောပဲငြိမ်ငြိမ်လေးထိုင်ဖြစ်ကြသည်။

ခဏကြာသောအခါ....

"အိမ်ပြန်ကြရအောင်"

သုံးယောက်စလုံးမတ်တပ်ရပ်လိုက်ကြပြီးကားထဲသို့အလျိုလျိုဝင်သွားကြပြီးမောင်းထွက်သွားကြသည်။
Busanမြို့စွန်နားတွင်ရှိသောခြံကျယ်ကြီးရှိလေးထပ်တိုက်ရှေ့တွင်ကားများကိုရပ်လိုက်ကြပြီးအိမ်ထဲသို့ဝင်လာကြသည်။သပ်သပ်စီမနေကြပဲတစ်ယောက်တစ်ထပ်စီနေကြသည်။

အောက်ဆုံးထပ်မှာဧည့်ခန်းဖြစ်ပြီးပထမထပ်တွင်Yoongiနေကာဒုတိယထပ်တွင်Hoseokနေသည်။
Namjoonကတော့အပေါ်ဆုံးထပ်မှာနေတာမို့ဓါတ်လှေကားနဲ့နောက်ဆုံးမှဆင်းရသည်။အခန်းထဲရောက်ရောက်ခြင်းရေချိုးခန်းထဲသို့တန်းဝင်သွားပြီးရေပန်းကိုဖွင့်ချလိုက်သည်။

အဝတ်များကိုချွတ်ချလိုက်ပြီးနောက်ရေပန်းအောက်တွင်မတ်တပ်ရပ်ပြီးမျက်လုံးများကိုပိတ်ထားမိစဉ်
ခေါင်းထဲဝင်လာတာကသလင်းကျောက်လိုအရောင်တလက်လက်တောက်နေတဲ့မျက်ဝန်းလေး...။
စိုးရိမ်မှု့တွေယှက်သန်းနေတဲ့မျက်ဝန်းတစ်စုံကိုဘယ်လိုလုပ်မေ့လို့ရမှာလဲ။

"ဟူး!!!!!!!!!!!!!"

သက်ပျင်းရှည်ကြီးကိုချလိုက်ပြီး

"Fuck....စောက်ရေးမပါတာတွေ...ငါကလူတစ်ယောက်ကိုရင်ခုန်တယ်ဆိုတာ.....
မဖြစ်နိုင်လိုက်တာ"

TRIANGLEStories to obsess over. Discover now