အခန်း (၁) : စိုးရိမ်စိတ်၊ သံယောဇဉ်နှင့် ဖုံးကွယ်ထားသော အတ္တ
သူငယ်ချင်းများဆွဲခေါ်ရာနောက်သို့ကန့်လန့်ကန့်လန့်နဲ့ပါသွားသောNamjoonကိုSeokjinလှမ်းကြည့်မိလိုက်သည်။ဘာလို့များအဲ့လောက်ထိဒေါသတွေကြီးနေရတာလဲ။Seokjinကိုလိုက်တဲ့လူတွေရှိပေမယ့်လည်းထိုလူနှင့်တော့မတူ။
Jungkookတစ်ချက်လောက်ငေါက်လိုက်သည်နှင့်ပြေးကြသူများသာ။ဒီလူကတော့မကြောက်မရွံ့ရန်ပင်ဖြစ်လိုက်သေးသည်။လူအများနှင့်လိုက်ရောညီထွေနေတတ်သော်လည်းထိုလူကိုတော့Seokjinကြောက်မိပါသည်။
ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်ပြင်းထန်နေသောမျက်ဝန်းများ၊အမိန့်ပေးသလိုပြောတတ်တဲ့စကားများ၊လူကိုစူးစူးရဲရဲစိုက်ကြည့်တတ်သောအကြည့်များ၊အကုန်လုံးကိုသူကြောက်ပါသည်။သူ့ဘေးနားမှာJungkookရှိနေသော်လည်းဒီတစ်ခါတော့လုံခြုံသလိုမခံစားရ။
Jungkookပါသူကြောင့်ထိခိုက်မိမည်ကိုသေမတတ်ကြောက်ရွံ့ပါသည်။အတတ်နိုင်ဆုံးထိုသူကိုရှောင်ရမည်။အနားကပ်မခံပဲနေရမည်။သူလုပ်နိုင်တာဒါပဲရှိသည်။တစ်ယောက်တည်းအတွေးတွေများနေသာသူ့အနားကိုJungkookရောက်လာသည်ကိုပင်သတိမပြုမိလိုက်။
လက်ကိုညှင်သာစွာဆုပ်ကိုင်လာမှသာသတိပြန်ဝင်လာပြီးJungkookကိုတွေ့တော့သည်။နှုတ်ခမ်းနားမှာအနည်းငယ်ဖောင်းနေပြီးသွေးနည်းနည်းစိမ့်ထွက်နေသောကြောင့်Jungkookပါးကိုခပ်ဖွဖွလေးကိုင်လိုက်သည်။
"အရမ်းနာနေလားဟင်....Kook"
"ကိုယ်ဘာမှမဖြစ်ပါဖူး baby ရယ်.....စိတ်မကောင်းမဖြစ်နဲ့တော့နော်"
မျက်နှာလေးငယ်ပြီးသူ့ကိုကြည့်နေသောSeokjinကြောင့်Jungkookရင်ထဲနင့်ကနဲခံစားလိုက်ရသည်။ဘေဘီကစိတ်ထားနူးညံ့လိုက်တာ။အဲ့ဒီစိတ်ကိုတခြားသူတွေကအခွင့်ကောင်းယူလိုက်ရင်ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ကိုယ်ကတော့အဆုံးရှုံးမခံနိုင်သူမို့ရှေ့ဆက်ပြီးအတ္တကြီးမိသလိုဖြစ်သွားရင်ကြိုတောင်းပန်ထားပါ့မယ်ကွာ။
Seokjinကိုနှစ်သိမ့်လိုက်ပြီးအခန်းထဲသို့လိုက်ပို့လိုက်သည်။ညနေစာသင်ချိန်ပြီးလျှင်လာကြိုမှာမို့လို့အခန်းပြင်မထွက်ဖို့ကိုလည်းသေချာမှာရသေးသည်။ပြီးနောက်Jungkookလည်းသူ့အခန်းဘက်သို့လျှောက်လာသည်။လမ်းလျှောက်နေတုန်းဖုန်းကိုထုတ်လိုက်ပြီးနံပါတ်တစ်ခုကိုနှိပ်လိုက်သည်။
YOU ARE READING
TRIANGLE
Fanfictionတစ်သက်လုံးလူရမ်းကားဖြစ်လာတဲ့ကောင်ကမင်းသာအလိုရှိရင်ချစ်စရာခွေးပေါက်လေးအဖြစ်လည်းပြောင်းလဲပေးနိုင်တယ် A man who has been a rogue his whole life can turn into a cute little puppy for you, if only you desire it.
