Bir kelebeğin bakışları

°4

"Bazen gerçekten umudunu kayb etmemeniz gerekir.Ben bir çıkmazdaydım ve hala öyleyim ama bana herşeyi unutduran o vardı.Mavi gözleriyle herşeyi anlatan o."

İyi diyildim.Zaten hiçbir şey hatırlamıyorum.Uyandığımda kolumda serum vardı.Ve yalnızdım.O gitmişti.Nedense gözlerimi yeniden kapatmak, açmak ve karşımda onu görmek istiyordum.Neyse dedim içimde.Bana garip gelen şey ise Burakı düşünmüyordum.Hemde hiç.Ama kalbim sızlıyordu.Bunu çok iyi hiss ediyordum.Bir ihtimalde vardı ama kalbimde.Ya o diyilse..

__________________________________
Beni derin düşüncelerimden bölen şey kapının açılması oldu.Beyaz önlüklü biri bana yakınlaştı ve.

"Merhaba Gece.Ben doktor Zorlu.Serumun bitmiş görünüyor.Serumunu çıkardıktan sonra aşağı in ve birşeyler ye.Sonra ben tekrar gelicem ve seni muayene edicem.Şimdiden geçmiş olsun."

"Teşekkür ederim"
Dedikten sonra doktor odadan çıktı.

1 dakika geçmişti ve kapı yeniden açıldı.Kafamı kapıya doğru çevirdim O gelmişdi.Mavi gözleriyle bana ilac olan o.Yerimden kalkarak yatakta oturdum.
"İyimisin Gece?O şerefsizi işten attırdık.Birdaha başına böyle şey gelmeyeceğine söz veriyorum"

Kalbim manyak gibi çarpıyordu.İnşallah dışarıdan duyulmuyordu.Bana ilk sözünü vermişti.İlk

"İyiyim, teşekkür ederim.Ama beni kaçırdığınız için herşeyde sizi suçluyorum."

Derin bir nefes aldım ve sözümü devam ettirdim.
"Benden ne istiyorsunuz?"

"Baban babamla zamanında çok yakınlarmış.Ama senin baban benim babama ihanet etdi.Babalarımız çocukluktan beri arkadaşlarmış.Benim babam senin annene aşıkdı Gece.Ama senin baban bunu bile-bile annenle evlendi.Bunlar yetmiyormuş gibide babamın şirketini defalarca batırmaya çalışdı.Yani senin baban bunları hak ediyor"

_______________________________________

Hiçbir şey söyleyemedim.Bunlar gerçektimi.Yoksa hepsi uydurma.Artık kime inanacağımı bilmiyordum.Herşey üst-üste geliyordu.Bünyem artık bunları kaldıramazdı.Hala nasıl yaşadığımı ben bile anlayamıyorum.Bunlar yetmiyormuş gibi dışarda çatışma çıktı...

Ve sonra silah sesi duyuldu.Hemde defalarca.Dışarda çok büyük bir çatışma vardı.Öleceğimi düşündüm o an.Biri benim oturduğum odanın camına isabet etti.Ve olan oldu işte.İkinci defa atıldığında Onur beni kollarının arasına aldı ve mermi ona isabet etti.O an yaşamıyor gibi hiss etdim kendimi...

_____________________________________

Onlar kimdi?Bu benim kurtuluşummuydu?Ama ben böyle kurtuluş istemiyordum!O benim kollarımdaydı ve kanlar içindeydi.Avazım yettiği kadar çığlık atıyordum.İkinci defa hayat kurtarmak ne be adam! Öyle birgün gelecek ki bende seni kurtarıcam.Ama yaşaman lazım.Lütfen dayan...!
-------------------------------------------------------

Kısa hikayeni oylamaya unutmayın.Elimden geldikçe çabuk zamanda yeni partlar gelicek❤️