"O kadar güçlü birisi diyildim"
"B-ben"
Konuşamadan odaya Bahar abla girdi ve:
"O benim kızım Onurcum.Seni merak etti ve görmeye geldi.Az-çok ona seni anlatmışdım oradan tanıyor seni"
Onur kafasını olumlu şekilde salladı.
"Kızım gördüğün gibi Onur gayet iyi.Artık onu rahatsız etmeyelim."
'Tamam' anlamında kafamı salladım ve baygın şekilde odadan çıktım.Nasıl yani?Beni hatırlamıyordumu?Ama doğru ben onun hiçbir şeyi diyildim.Hatırlasq bile ne yazardı.Benden nefret ediyor olacaktı.İki kez kurtardı beni iki kez.
Bahar abla da arkamdan geliyordu.Sorgulayıcı bakışlarla ona baktım.Anlatmasını beklediğimi anladı ve konuşmaya başladı:
"Kızım aslında Onur gerçekten iyi ama görünene göre Onura tam 2 kurşun değmiş."
Yutkunarak yeniden konuşmaya başladı.
"Biri karnına, diğeri ise ayağına.Ayağına değen mermi beyine giden bir sinir sistemi olmuş.Ve Onurda bunun şokuyla kısa zamanlı hafıza kaybı yaşamış.Eski anılarını hatırlıyor.Yalnız son 3 ay hatırlamıyor.O yüzden seni hatırlamaması normal"
"Anladım" diyerek evden hiçbir şey dimeden çıktım.Bir daha karşına çıkmamayı düşünüyordum.
Arkadaşlar hiçbir şey yazamıyorum.Gercekten üzr diliyorum.Kendinize iyi bakın.Simdilik buralarda bulunmuyucam❤️🥺
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Bir kelebeğin bakışları
Short Story"Yeşillikde kaybolan kelebeğin bakışlarıydı gözleri.Kendini cennetde sanan ancak yakınlarından uzak bir cennet"
