[Punto de Vista ni Sheckinah]
Nagising na lang ako na nandito na pala ako sa aking kuwarto
Wala na ako sa hotel at di ko na rin suot yung wedding gown ko.
Teka baka may nangrape sa akin tas pagkatapos nya akong pagsawaan eh hinatid nya ko sa bahay. :OOOOOOOOOOOOOOOOOOOOO
(Author's epal: Baliw! Sa tingin mo ba kung nirape ka eh idadala ka pa sa bahay nyo? Papatayin ka
na nun! Ikaw nga utak mo ah! -_- Papatayin kita!)
Eh malay mo mabait yung rapist XDDD
(Author's epal: Gusto mo ba talagang ma-rape? Ipapa-rape talaga kita sa istoryang to! Kabanarsh! -_-)
De joke lang! Ito naman si Author oh, nagbibiro lang naman eh :D
(Author's epal: Continue na nga!)
Tumayo ako sa kama para sana bumaba nang may mapansin ako dun sa sahig.
Isang sulat.
Isang sulat na nakalagay sa pink na stationary na may pagka vain yung design.
Flowers eh XD
Pinulot ko ito at binasa.
Dear bebe labs,
Pasensya na kung hindi ko natupad yung pangako ko sa'yo na pakakasalan kita ah!
Feeling ko kasi hindi pa ako handa pero wag kang mag-alala ayos lang ako at sana
maging ayos ka na rin. Mahirap man pero kaya mo yan, ikaw pa! Tinatapos ko na
rin pala yung relasyon natin ngayon dahil sa tingin ko, hindi ako yung taong inilaan
para sa'yo at hindi rin ikaw ang sa akin. For the very last time, i just want to tell you
that I LOVE YOU and i really do. Goodbye!
-Denver :)
Nag-uunahan ng pumatak ang mga luha ko hanggang sa mabasa na ang sulat at hindi ko na iyon
mabasa pa.
Hindi ko alam kung paano ako magrereact dun sa nabasa ko.
Magiging ayos? Ako? Sa tingin nya ba ganun lang kadali yun!
Palibhasa kasi hindi sya yung laging iniiwanan eh.
Hindi sya yung laging nagmumukhang tanga sa harap ng maraming tao.
Hindi sya yung umaasa.
Hindi sya yung naghihintay.
Bakit ganito ako kamalas?
Yung pwet ko ba puno ng balat kaya ganun?
Hindi pa rin ako tumitigil sa pag-iyak.
Naaalala ko kasi yung mga araw na magkasama kaming dalawa.
Nagtatawanan,nagbibiruan,nagkakatampuhan, nagmamahalan
