Teacher's Obsession

XVIII

XVIII

Maxine

"BAKIT ka nga pala nandito?" Tanong ko kay Anthony. Nakaupo lang kami rito at magkayakap. Nakayapos ang kamay nya at naka lock yun sa kamay ko na para bang ayaw naming pakawalan ang isa't isa.

"Inisip ko na baka pumunta ka dito kaya hinihintay kita araw araw. Buti nga at di ako nagkamali. Pumunta ka nga." inilagay nya ang baba nya sa balikat ko at mas hinigpitan ang pagyakap nya sakin. Natahimik kaming dalawa. Na gu guilty na ako. Nahihirapan sya dahil sa isang tulad ko. Pakiramdam ko hinihila ko pababa lahat ng mahal ko sa buhay.

"Anthony. "

"Hmm? Yes love?" Napapikit ako at inayos ang pagkakasandal sa kanya. I want to feel his heat. It calms my nerves and he make everything seems right.

"Nothing. I just want to say I love you." ramdam ko ang pag ngiti nya sa balikat ko.

"I love you more, Maxine. I always have and I always will." Bulong nya sabay halik sa leeg ko ng makailang beses. I moan. Hell

"Anthony you turning me on." I state. He stopped. I looked at him I saw his eyes widen. Napangiti ako. Ayun naman talaga nararamdaman ko.

"Yaj, love your being bold. Tss. Haizt kung nasa kwarto lang tayo. I will make love to you all day all night long. Tss. Stop tempting me. Ok." Tono nya ay naiinis pero ngingiti ngiti naman. Loko to. Natawa nalang ako. Parang nakalimutan ko lahat ng problema ko dahil nandito sya sa tabi ko.

"Lets go grab some lunch." Sya. .. O.O

"Hell, I need to go!" Shit baka nandoon na si Jules. Siguradong mapapagalitan ako ng dimonyong yun. Tatayo na sana ako pero ayaw nya akong pakawalan.

"Anthony I need to go." Sabi ko but he just hug me tight.

"Please dont." May himig ng pagmamaka awa sa boses nya. Napapikit ako. Eto nanaman kami dramahan. Shit naiiyak nanaman ako. Humarap ako sa kanya ay ipinagpatong muli ang mga noo namin. Hinawakan ko ang magkabila nyng pingi hinawakan naman nya ang mga kamay ko na naroon ng mahigpit.

"I have to. Even if I don't want to go. I need to.. You saw and know what his capable of doing. Please try to understand." Pakiusap ko. Nanatimik kami saglit ngunit maya maya pa ay bumuntong hininga sya at niyakap ako. Ramdam ko ang pagtutol ng kalooban nya.

"Ok. Ok. Pwede ka ng umalis. Ihahatid kita kahit sa labas lang ng simen--" Napalayo ako. Ikinagulat naman nya iyon.

"No. You cant. May nagbabantay sa bawat kilos ko at baka may mangyari sayong masama pag nakita nun na kasama kita. Wont let that happen. Dito ka lang. After 30 to 40 minutes saka ka lumabas." Sabi ko. Wala naman na syang nagawa kundi tumango nalang. Tatayo na. Sana ako but hinila nya ako ay napakandong ako sa kanya.

"Tony." Usal ko.

"Communication. You promise me na di mapuputol communication natin." Sya.

"I have nothing with me. He neglect everthing from me. Wala akong cellphone." Sagot ko. Mabilis syang kumapa sa pants nya at maya maya pa ay ibinigay nya ang phone nya.

"Use that. Alam mo naman code ng mga gamit ko. You can use it to contact me."

"Paano kita mako-contact kung ikaw naman ang mawawalan?" tanong ko. Ngumiti sya. Yung ngiti nya noon. Tss.magyayabang nanaman yan.

"Rich kid ako love. Marami akong pambili."

-_-edi sya na. Kinoltukan ko nga.

"Loko. Sige na. Alis na ako. Bye." Tatayo sana ulit ako pero di nya ako pinayagay. Hinalikan nya ako at di ako tumutol doon. We kissed like there is no one in this world but us. We stop fainting and wanting for air.

"I love you, Max" Sya.

"I love you more" Tumayo na ako. Isang smack sa labi nya at nauna na akong lumabas. I really need to be there on time. Jeez nakalimutan ko yung yung time. Mapatingin ako sa wrist watch ko. Its already past 11 in na morning.. Jeez I'm so dead.

-------