💝Play Boy💝
အ့ံေက်ာင္းကိုလဲမသြားဘဲ အိမ္ျပန္လာခဲ့သည္။
ကိုကို႔ကိုဘယ္မွာရွာရမလဲဆိုတာပဲေတြးေနမိသည္။
အိမ္နဲ႔ဆိုင္ကလြဲျပီး တျခားသြားတဲ့သူမဟုတ္တာေၾကာင့္ ရွာစရာေနရာကလဲမရွိ။
"အံ႔ေလးေရ……"
"အန္တီ"
"လုပ္ပါအံုးသားေလး မရွိေတာ့ဘူး"
"ဗ်ာ……"
"သူထြက္သြားျပီ ဘယ္ကိုထြက္သြားတယ္ဆိုတာ အန္တီတို႔မသိရဘူး"
"ဖုန္းဆက္တာလားအန္တီ"
"ဟုတ္တယ္ ႏႈတ္မဆက္ဘဲထြက္သြားလို႔ေတာင္းပန္ပါတယ္တဲ့ေလ"
"က်ေနာ္သူ႔ဖုန္းဆက္ၾကည့္မယ္"
"မရဘူးသား စက္ပိတ္ထားတယ္"
"ဟာ……"
အ့ံမတ္တပ္ကေနထိုင္က်သြားသည္။
အ့ေမေမလဲအိမ္ထဲကထြက္လာျပီး အန္တီကိုအိမ္ထဲေခၚသြားသည္။
မၾကာလိုက္ အေဖႏွစ္ေယာက္လဲ လုပ္ငန္းအသီးသီးကအေျပးျပန္ေရာက္လာၾကသည္။
ကိုကိုထြက္သြားျပီဆိုတာ သူ႔ေဖေဖသိေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း အ့ံကိုဆြဲထိုးျပန္သည္။
"ခြပ္……"
"မင္းေၾကာင့္ ငါ့သားထြက္သြားတာ
မင္းအသံုးမက်လုိ႔ ငါ့သားကိုမခ်စ္ဘဲလက္ထပ္ထားတဲ့ေကာင္"
" ခြပ္……ခြပ္……"
ေဖေဖကပဲ ကိုကို႔ေဖေဖကိုဝင္ဆြဲရသည္။
အ့ံကေတာ့ ဘာမွမခုခံဘဲ ျငိမ္သာခံေနလိုက္သည္။ ခႏၶာကိုယ္ကအထိုးခံရတဲ့ ဒဏ္ရာထက္ ရင္ဘတ္ထဲကတဆစ္ဆစ္နဲ႔ပိုနာေနရသည္။
ၾကမ္းျပင္ေပၚဖင္ထိုင္လဲေနရာကလဲမထမိ။
"အံ႔ေလး ဒီေလာက္နာက်င္ေနတာ ကေလးကိုထပ္မထိုးပါနဲ႔ေတာ့"
ကိုကို႔ေမေမကငိုေနရင္းေျပာသည္။
"မင္းကဘာသိလို႔လဲ ဒီအေကာင္အတၲၾကီးတဲ့ေကာင္ သူတစ္ေယာက္ထဲေကာင္းစားဖို႔ ငါ့သားကို အပိုင္ၾကံခဲ့တာ ျပီးေတာ့ဂရုမစိုက္ဘူး
ငါ့သားဘယ္ေလာက္နာက်င္ရမလဲ"
"ေတာင္းပန္ပါတယ္ က်ေနာ္ကိုကို႔ကိုေတြ႔ေအာင္ရွာပ့ါမယ္"
ၾကမ္းျပင္စီသာေတြေတြၾကီးစိုက္ၾကည့္ရင္းအ့ံေျပာလိုက္သည္။
အ့ံေဖေဖကဖုန္းတစ္လံုးနဲ႔အလုပ္ရႈပ္ေနသည္။
