Zawgyi
မိုးကမသည္းလြန္းမစဲလြန္းရြာေနတယ္။ ေလအေဝွ႕မွာ သစ္ရြက္တစ္ခ်ိဳ႕ ဖြာခနဲပါသြားတယ္။
ျပတင္းေပါက္ေဘးမွာထိုင္ေနရင္း ေပါင္ေပၚအိပ္ေနတဲ့ေၾကာင္ကိုပြတ္သပ္ေပးေနတဲ့ မိခင္ျဖစ္သူရဲ႕အာရံုဟာ ေခါင္းေလး တိုးတိုးေပးေနတဲ့ေၾကာင္ဆီမွာေတာ့ရွိဟန္မတူဘူး။ သူ႔အၾကည့္ေတြက ျခံထဲကခံုမွာထီးမေဆာင္းပဲ ေခါင္းငိုက္စိုက္ခ်ထိုင္ေနတဲ့ သားျဖစ္သူဆီမွာ စိတ္မေကာင္းစြာ စိုက္ေရာက္ေနတယ္။
"ရိေပၚ.. မိုးသည္းလာေတာ့မယ္ အိမ္ထဲဝင္ခဲ့ေတာ့ေလ"
ေခၚသံေၾကာင့္ ေခါင္းေမာ့ၾကည့္လာတယ္။ မိုးေရေတြစိုေနလို႔မ်က္ရည္ေတြေသခ်ာမျမင္ရေပမယ့္ သူငိုေနျပန္ၿပီ။ အစြဲလမ္းႀကီးလြန္းတဲ့သားအတြက္ အျပစ္ရွိသလိုခံစားသြားရတာေၾကာင့္ သက္ျပင္းခ်ၿပီး မ်က္ႏွာလႊဲလိုက္မိတယ္။
ေရွာင္းက်န္႔။
တကယ္ေတာ့ အဲ့လူငယ္ေလးက သားျဖစ္သူစြဲလမ္းလဲ အျပစ္မဆိုသာေအာင္တည္ၾကည္ခန္႔ညားတဲ့သူ။ ႐ုတ္တရက္ပဲ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေတြဆီက သူမေရွ႕တည့္တည့္မွာထိုင္ၿပီး စိုက္ၾကည့္ေနတဲ့ မ်က္လံုးေတြကို ျပန္ျမင္ေယာင္သြားတယ္။
အဲ့ေန႔က...
စစ္ဗိုလ္ေရွာင္းက်န္႔ကို သူမ သြားေတြ႕ခဲ့တယ္။ ထံုးစံအတိုင္း သားျဖစ္သူနဲ႔မပတ္သက္ဖို႔မိခင္တစ္ေယာက္ရဲ႕အတၱနဲ႔ ။ တည္ၾကည္ၿပီး ၾကည့္လိုက္ရံုနဲ႔အရွိန္အဝါေတြရွိေနတဲ့သူကိုျမင္လိုက္ရေတာ့ ေျပာဖို႔ျပင္သြားတဲ့စကားေတြဟာ လည္ေခ်ာင္းထဲတင္ေပ်ာက္ရွကုန္တယ္။
သားျဖစ္သူရဲ႕ဂုဏ္ျဒပ္ကို မက္လို႔မဟုတ္ရင္ေနာက္ဆုတ္လိုက္ပါဆိုတဲ့စကားကို မ်က္ႏွာလႊဲၿပီးသာေျပာရဲခဲ့တယ္။
ရိေပၚကို က်ေနာ္ေကာင္းေကာင္းေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္တာမို႔ ဂုဏ္ျဒပ္ေတြထားခဲ့ခိုင္းၿပီး သူတစ္သက္လံုးေခၚထားႏိုင္ပါတယ္တဲ့။ မ်က္လံုးတည့္တည့္စိုက္ၾကည့္ၿပီးေျပာလာတဲ့စကားမွာျဖံဳသြားေပမယ့္ နည္းလမ္းေပါင္းစံုသံုးၿပီးခြဲဖို႔ေတာ့ဆံုးျဖတ္ထားၿပီးသား။
YOU ARE READING
The last letter
Fanfictionက်ေနာ္ကေတာ့ အခ်စ္ဆိုတာ သတၱိရွိျခင္းတစ္မ်ိဳးလို႔ပဲထင္ပါတယ္။ ဘယ္ေန႔ေသမယ္မွန္းမသိတဲ့ဘဝႀကီးမွာ ခ်စ္လြန္းလို႔ လက္လႊတ္လိုက္ပါတယ္ဆိုတာေတြကို သေဘာမက်တဲ့သူေပါ့။ က်ေနာ္နဲ႔သေဘာထားတူတယ္ဆိုရင္ The Last Letter fic ေလးကေနႀကိဳဆိုပါတယ္။ ကျနော်ကတော့ အချစ်ဆိုတာ သတ္...
