Unicode
"သုံးနှစ်တောင်ပြည့်တော့မယ် မင်းအခုထိ သူ့ကို မရှာနိုင်သေးဘူးလား"
မိန်းကလေးတစ်ယောက်ရဲ့အသံ။အော်နေတာမဟုတ်ပေမဲ့ သူမအသံထဲမှာ သြဇာတစ်မျိုး ပါနေတယ်။
မိန်းကလေးဆိုပေမဲ့ အရပ်က သာမန်မိန်းကလေးတွေထက် အတော်လေး ပိုမြင့်တယ်။သွယ်လျပြီး အချိုးကျတဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစား.....။ဆံနွယ်အညိုရောင်တွေက သူမကို ပိုမိုတည်ငြိမ်စေပြီး လူကြီးဆန်စေတယ်။ခြုံပြောရရင် သူမဟာ သက်ရှိဘာဘီရုပ်လေးအလား ချစ်စရာကောင်းပေမဲ့ မျက်နှာထားကတော့ တော်တော်လေးတင်းမာနေတယ်။
"ကျွန်တော် Korea ကနေရာတိုင်း ရှာပြီးပြီ American ကပြည်နယ်တွေမှာလည်းရှာပြီးပြီ CEO ပြောတဲ့နေရာတိုင်း ရှာကြည့်ပေမဲ့ အခုထိသူ့ကိုမတွေ့သေးဘူး"
ခေါင်းငုံ့ပြီးပြောတဲ့ အမျိုးသားရဲ့ အဖြေကို သဘောမကျဟန်နဲ့ သူမ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်တယ်။
"ဟင်း......Japan မှာရော ရှာပြီးပြီလား"
"ရှာနေတုန်းပဲ"
"နောက်တစ်လအတွင်းအပြီးရှာ မရှာနိုင်ရင် မင်းအလုပ်ပြုတ်ပြီ ခုသွားတော့"
ကျွန်မနာမည်က Lalisa Manoban။ Korea,American,Japan မှာလုပ်ငန်းများစွာ ပိုင်ဆိုင်တဲ့ Mr.Marco ရဲ့တစ်ဦးတည်းသောသမီး။
Boston မှာရှိတဲ့ Harvard Business School မှာ M.B.A ရခဲ့ပြီး အခုတော့ ကျွန်မ Papa ရဲ့ Company ကိုလက်လွှဲယူခဲ့တယ်။
အစစအရာရာပြည့်စုံပြီး တည်ငြိမ်တဲ့ ကျွန်မပုံစံက လူတိုင်းရဲ့ အိမ်မက်တွေထဲက ချစ်သူကောင်မလေးလေ...။ကျွန်မကို လိုချင်နေတဲ့ သူတွေအနားမှာ ဝိုင်းဝိုင်းလည်လို့....။
ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ ဘယ်သူနဲ့မှ မတွဲခဲ့ဘူး။ကျွန်မရဲ့ နှလုံးသားက အစကတည်းက ကောင်မလေးတစ်ယောက်မှာ ပါသွားခဲ့ပြီးသား...။
အခုလည်း အဲကောင်မလေး ကိုပဲ လိုက်ရှာခိုင်းနေတာပေါ့။အချစ်ကို မယုံကြည်တဲ့ ကောင်မလေးတစ်ယောက်...။
ဒေါက်...ဒေါက်...ဒေါက်
တံခါးခေါက်သံကြောင့် သူမ အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်သွားတယ်။သို့ပေမဲ့ တည်ငြိမ်စွာပဲ
