Debris

II. THE EMAIL

"Good morning, Miss K," Coleen, her secretary, greeted.

"Good morning, Coleen. Call this person and ask him to come here later after my appointment with my client. Mayang after lunch siguro."

"Yes po. By the way, Miss K, nandito po kanina si Sir Yael, hinahanap ka. Pero 'di n'yo naman po sinasagot 'yong mga calls at text ko. Sabihin ko na lang daw sa inyo na aalis siya mamaya papuntang Cebu kasi may gig daw siya," said Coleen carefully.

The smile on Karylle's face faded.

Nothing hurts more than realizing he meant everything to you... and you meant nothing to him.

Aalis na naman. Eh kakarating lang kahapon. Sadyang wala ka na talagang panahon para sakin. He didn't even wait for me.

She inhaled slowly and walked straight to her office.

Work. That's safer.

Pagkarating na pagkarating niya sa office, she opened her laptop and began reading emails and checking schedules — something she had done almost every day of her life.

But before everything else, there was one email she always opened first.

The one that gave her good vibes.

FROM:
TO:

Kay,

Kung nababasa mo itong email ko, ibig sabihin marunong kang magbasa. Biro lang.

Alam kong ayaw mo na sakin kasi 'di ako katulad ng lalaking pinapangarap mong makasama. Malambot man akong kumilos, pero kaya kitang ipagtanggol sa lahat ng magpapahamak sayo. Mapagbiro man ako, pero asahan mong kahit kailan ay 'di ako magsisinungaling sayo.

Karamihan man ng mga kaibigan ko ay bakla at babae, pero kahit kailan hinding-hindi kita ipagpapalit.

Hindi basihan ng pagiging lalaki ang pagiging macho at astig. Ang importante ay 'di ka kayang lokohin.

'Di ko lang maintindihan kung bakit ayaw mo na sakin. Ibinigay ko naman lahat ng oras at atensyon na kailangan mo.

Ito ang tandaan mo. Ikaw ang kauna-unahang babaeng minahal ko... at ikaw na rin ang huli.

JoMarie

Kahit alam niyang hindi para sa kanya 'yon — dahil K ang pangalan niya at hindi Kay, at wala siyang kakilalang JoMarie sa tanang buhay niya — araw-araw pa rin niya iyong binabasa.

At sa bawat basa, kinikilig siya.

Para bang siya talaga ang tinutukoy.

"JoMarie..." she whispered.

Sino nga ba siya?

Bilib din talaga ako sa lalaking 'to. Talagang mahal na mahal niya si Kay.

Kelan kaya ako magkakaroon ng lalaking tulad nito? Lalaking magmamahal sakin ng lubos. Bibigyan ako ng oras at atensyon. At higit sa lahat, 'di ako ipagpapalit kailanman.

Sana ako na lang si—

"Girl!!!!!!!"

"What the?!?!" sigaw ni Karylle, muntik nang mahulog sa upuan.

"Oh! Ang aga-aga nagmumura? Para kang baliw diyan na kinikilig, te. Yang email na naman siguro 'yan no?" putol ni Anne.

Anne was Karylle's best friend since childhood — and her business partner in their photo studio. Photography had always been their shared passion. Even though they took different courses in college, they still did freelance gigs together until they finally built their own studio.

Anne is now a fashion designer.

"Hoy, hoy, Anne! Tigilan mo 'ko ha. 'Di ako nagmura. Don't mind me. Alam mo naman na ito ang nagpapagood vibes sakin eh," sagot ni Karylle.

"Alam ko, K. Don't get me wrong, girl. Pero kesa basahin yang wrong-sent na email na 'yan at kiligin toda max, bakit 'di na lang kay Yael ituon ang atensyon mo?" Anne pointed out.

"He's not here. Lagi naman siyang wala. Feeling ko nga single ako kasi halos 'di naman kami magkasama. Saka okay na din sakin 'yon. Busy din naman ako eh," sabi ni Karylle, though her voice lacked conviction.

"Eh di it's a tie. Hahaha! By the way, girl, labas tayo mamaya. I'm gonna meet my boyfriend later, mga 3 p.m., and we're gonna tell you something. I wanted you to know first," kilig na sabi ni Anne.

"As long as you're not gonna marry nor pregnant. I've gotta go, sis. I'm meeting my client now. See you later," sabi ni Karylle as she grabbed her bag and bumeso kay Anne.

"Daya mo naman, sis. May condition pa talaga? Bye! Ingat ka," malungkot na sambit ni Anne habang tinatanaw palayo ang kaibigan.