Chapter 2: Unlucky

48 2 0
                                        

*
*
*
*
*******

"What you van contribute in our company"

"As I grew up, I took a lot of challenges, I've risk my life just to finish my studies, but when my Dad had a cancer we're suffered financially. I'm the eldest, I should take risk for the sake of my mom and to my youngest sisters. Last year my Dad passed away and my Mom killed herself last 2 months due to her stress and depression."naluluha kong sabi, I can't bare it anymore napaluha na ako sa harap ng babae na ito.

"And I need to be strong" I smiled "and Stand firm, If I will hired in this company, you don't have to worry for the future of this company, I finished my 4 years course as a BS Accountant, I'll give my best that I've never been done before" I said

"Great, you seems to be strong hija, you know what, I'm also a Mom, I know what you feels right now"She said and wipe her teary eyes." Tatawagan ka nalang namin hija, God bless" She said.

Habang naglalakad ako ramdam ko ang gutom na aking sikmura, I only have 70 pesos in my wallet. Paano to? Pamasahe ko pa ito pauwi.

Imbis na kumain bumili nalang ako ng candy at pumunta sa malapit na park. I need to rest dahil may dalawa pa akong interview na haharapin mamaya.

Habang nag mumuni-muni ako, I saw a happy family, hindi magara ang pamumuhay nila, pero masaya. How I wish that both my parents were alive. I just need to be strong.

I'm 21 when my Dad passed away, at kahapon yung death anniversary nya, parang kailan lang, hindi sana kami naghihirap ngayon kung hindi agad kinuha ni Lord si Daddy.

Graduate ako ng 4 years course, kaya kayang kaya ko ito, I have still 2 sisters na papaaralin ko this pasukan.
Summer palang ngayon kaya kailangan ko ng trabaho.

Oh bakit umuulan? Anong meron? Summer na summer umuulan!

"Ugh ugh. KAIRITA, BAKIT ANG MALAS KO ATA NGAYON? 70 PESOS NALANG YUNG PERA KO TAS UULAN PA, AT WALA PA AKONG DALANG PAYONG WTF" sigaw ko. I know nag-iisa lang ako dito

"WTF, shut the fvck up, you can't see? I'm sleeping here? " a voice, alam kong boses iyon pero saan?

Lumilinga linga ako, at hinahanap kung saan galing ang boses. Tumayo nalang ako at aalis, and magahahanap ng masisilongan.

"you dumbass"

"Ahhhhhhhhhhh, wtf" sino batong lalaking to na humawak sa paa ko?

"what are you doing? Bakit mo hinahawakan yung paa ko?" baliw naba to?
"what are you doing? Bakit nasa ilalim ka ng bench nato?" I asked

"you can't see? I'm sleeping" maldito nyang saad

"please bitawan mo ako, basang basa na ako sa ulan, and I have an appointment to go" I said

Bigla syang tumayo, at tumakbo. Great naunahan nya pa akong silongan yung puno na sisilongan ko sana.

Tumakbo ako, at sumilong na rin sa puno.

"why are you chasing me?" he asked?

"FYI, ako sana ang magsisilong dito kung di mo ako hinawakan kanina. Kapal mo ah, sayo bato?" nakakairita naman itong feeler ba ito

"I owned this" sabi nya, tatawa na sana ako kaso mukhang bad. Pero

"HAHAHHAHAHAHAHAHAHA nice joke" hindi kona napigilan. Nakakatawa naman kasi, sya daw may ari ng little play ground na ito.

"stop laughing, nakakarindi yung tawa mo. Please lumayo layo ka ng kaunti baka may makakita sa atin dito at mapagkamalan na mag jowa" he said at tinignan ako mukha hanggang sa paa ko

"what? You and me? Never ever. You're not my type tho" I said. Lumalakas na ata yung ulan. Feeler naman nito. Una sa kanya daw itong, little play ground and mapagkamalang mag jowa kami. Nakaka bwesit naman nito.

Habang lumalakas ang ulan, at lumilipas ang bawat oras. Lamig at simoy ng hangin na dala ng ulan ang dahilan ng aking panginginig.

*beep*
Tinignan ko agad ang phone ko na keypad.

0927********

Ma'am your appointment was cancelled. The company was very busy and I was unable to get a response to my email that Sir CEO cancelled your application. Thank you, have a Blessed Day.

What? Cancelled na yung application ko?
Isa pa lang yung na take kong interview I need to pass the interview para maka trabaho na ako next week.

0945********

Ma'am your application was cancelled.
Sorry po ma'am.

JICP

I'm unlucky today. Hindi ko na kinaya, umiyak na ako.

"stop crying, hindi ka na bata" he said in nowhere. Hindi ko sya pinansin at iyak lang ako ng iyak.

"what seems to be the problem ba? Jowa mo? Ang babaw naman nyan" he said.

"hindi mo alam pinagdadaanan ko" Yan lang yung lumabas sa bibig ko.

Hindi na sya nag salita, at binigyan nya ako ng panyo at umalis agad.

*
*
*
7 pm na, hindi parin humuhupa yung ulan.
Siguro uuwi nalang ako kahit umuulan.

Briana Gomez, ang malas mo sa buhay mo. But I believe someday, papabor din sa akin ang mundo.

Naabot mo na ang dulo ng mga na-publish na parte.

⏰ Huling update: Oct 17, 2020 ⏰

Idagdag ang kuwentong ito sa iyong Library para ma-notify tungkol sa mga bagong parte!

Chasing The PainTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon