episode 23

633 31 4
                                        

ထူးလည်း အထက်တန်းပြီးသွားပြီ။
အိမ်ကိုလည်း မပြန်ဖြစ်တာကြောင့် အလုပ်လုပ်ရင်း ကလေးထိန်းရတယ်။
ကိုလင်းက အလုပ်ပြန်တက်ရပြီ။

"ကိုလင်းရေ အလုပ်သွားတော့မလို့လား"

"အေး ထူး ကလေးတွေကို ဂရုစိုက်နော် ငါနေ့လည် ဖုန်းဆက်မယ် blah blah blah........"

"ဟုတ်ပါပြီ အစ်ကိုရယ် ညထဲကပြောထားတာ ကျွန်တော်အကုန်မှတ်မိနေပြီ"

"အေးပါကွာ ငါ စိတ်ပူလို့ အရှင်းနဲ့အလင်းရေ ပါးပါး အလုပ်ခနသွားမယ်နော် လေးလေးကို မဆိုးနဲ့နော် "

မဟာကလည်း အလုပ်သွားဖို့ဆင်းလာတယ်။

"အလင်းသစ် ရုံးသွားမလို့လား "

"ဟုတ် ကိုမဟာ "

"ကိုယ်နဲ့ လိုက်မလား "

"ဗျာ"

"ဟိုလေ ရုံးတစ်ခုထဲကို သွားရမှာလေ ပြီးတော့ ထူးလည်း သွားစရာရှိရင် ကားလိုတယ်လေ"

"အော် ဟုတ် အဲတာဆို ထူး ကိုလင်းသွားပြီ "

ထူးကတော့ တစ်ခုခုကို အတွေးလွန်နေဆဲ။
သူက ကားလည်း မမောင်းတတ်ဘူးလေ။
သူ ပြန်ဖြေတော့ ကားက အပြင်ထွက်သွားပြီ။

"ဟုတ် ညီအစ်ကို ၂ယောက်လုံးတစ်ပုံစံထဲပဲ ဦးလေးကြီး မရိပ်မိဘူး ထင်နေလား "

"အားရီးဂူး လေးလေးရဲ့ တူလေးတွေ မင်းတို့ပါးပါးကတော့ ဒယ်ဒီ အသစ်ရတော့မယ်ထင်တယ် ဟိဟိ ဒီဘဲကြီးက ဆိုးတော့ မဆိုးဘူး ဟုတ်တယ် မဟုတ်လား "

ထူး ကလေး ၂ယောက်ကို စကားပြေနေလို်တယ်။
၈ လဆိုတော့ စကားလည်း မပီတပီ စပြောနေပြီ။
လေးဖက်ထောက်သွားတတ်နေပြီမို့လို့ ဧည့်ခန်းမှာပဲ အမွေးပွကော်ဇောအပြည့်ခင်း ပြီးထားထားတယ်။
ပြီးတော့ ထူးက စာကြည့်တိုက်မှာ အလုပ်နေတာမို့ စာအုပ်တွေ အကြောင်းလေ့လာနေတယ်။
အရှင်းက ပေါင်ပေါ်တက်လာတာမို့လို့ ချီထားတယ်။
အလင်းကလည်း အားကျမခံပင် နောက်ကျော်ကို ကုတ်တက်လာတယ်။

"ကဲ မင်းတို့၂ယောက် ဘာဖြစ်နေကြတာတုန်း "

ထူး မာန်လိုက်တော့ ၂ ယောက်လုံး တခိခိနဲ့ ရယ်ပါလေရော။

𝙁𝙖𝙣𝙘𝙮 𝙐                                   Where stories live. Discover now