çete

_KENDİNE İYİ BAK_

-ŞULE-
Yine ve yine beni bırakıp gitmişti tam ona güveniyorum derken yine bir şey yapıyordu onun yanındayken kendimi rüyadaymış gibi hissediyordum. Kendimi ona kaptırıyordum yeşil gözlerine ölüyordum. Ama artık cemal benim için hiç bir şey ifade etmiyordu onu kalbime gömmüştüm. Onun yüzden her şeyden nefret etmiştim aşk çok kötü birşey Öldürmez  süründürür güldürmez ağlatır. Şuan üst ranzanın altına gözlerimi dikmiş düşünüyordum. Herkes uyumuştu.
Elif ve Alper sevgili olmuşlardı. Şaka gibiydi Fidase ve Yusuf zaten 1 haftadır sevgililer ben anlamıştım zaten. Cemal beni orada bırakıp o gerizekalı Ela'nın yanına gitmişti bana söz vermişti işte böylelikle kime güvenip kime güvenmiyeceğimi anlamıştım. Kafam çok karışıktı sanki biri bana dokunsa ağlayacaktım.
Kalbim çok acıyordu. Aklıma cemalin gülümsemesi geldiğinde ona olan nefretim kayboluyor sonra bana yaptıkları aklıma geliyordu. Ona yine sinirleniyorum. Kafamdaki düşünceleri temizleyeyip yorganın altına girdim ve kendimi uykunun sıcak kollarına bıraktım.

                             ...
"Elif hadi kantine inelim."
Alper elifi çağırıyordu. Fidase, serpil ve Yusuf kantine inmişlerdi. Açıkçası onlarla inmek istiyordum çünkü sınıfta cemal ,ben ve birkaç kişiden başka kimse yoktu. Onlar el ele aşağı giderken bende arkalarından bakmaktan başka bir şey yapmadım. Cemal ders boyunca bana bakıp bakıp durdu yerimden kalkabilseydim zaten aşağı inerdim. Ah şu bacağım dikişli olmasaydı. Ela sınıfa hiç girmemişti. 
Acaba dün gece ne olmuştu?
"Şule!"
"Aaaa barış nereden çıktın ya sen ?"
"Duydum ki benim Şulem yaralanmış."
Kikirdeyip ayağa kalkmaya çalıştım zaten sınıfa çıkana kadar anam ağlamıştı.
"Hiç ya bazı gereksizler yüzünden kendimi yaraldım ama anladım ki boş kişilerle vaktimi harcamışım ."
"O ne demek oluyor şimdi?"
"Boş ver çok boş konuşmaya bile gerek yok. Hem sen kimden duydun?"
"Hiç abinden duydum."
"Ah şu hakan Hanzade yokmu?"
Dedikten sonra sessiz bir kahkaha attım barış da benimle güldü göz ucuyla Cemal'e  baktım kaşlarını çalmış barışa dik dik bakıyordu.
"Eee sen ne yapıyordun?"
"Ne yapayım."
Kulağıma fısıldayayıp
"Cerenle uğraşıyordum."
Gülmeye başlayınca bende ona eşlik ettim. Cemal şu an fena bir şekilde barışı kıskanıyordu. Oh olsun ona çatlasın.
"Biz geldik!"
Çocuklar benim siparişlerim ile birlikte gelmişlerdi. Hemen  döneri poşetten çıkarttım gofretlerimin arasından ayranıda  aldım. Hepsini yemeye başladım hepsi bana bakıyordu. Alperler cemalin yanına gitmişti. Barış bana el sallayıp kapıdaki arkadaşlarının yanına gitti.
Cemal hâlâ bana dik dik bakıyordu. Anca bakar.
O anda sınıfa yeni bir çocuk girdi cemallere el sallayıp onların yanına oturdu. Serpilin gözü çocukta kalmıştı tamam hakkı var çocuk çok yakışıklıydı. Ama malesef tipim değildi. Benim tipim başkaydı tatlı çocuklardan hoşlanıyordum. -mesela cemal-iç sesime uçan tekme savurup düşüncelerden kurtuldum. Yusuflar çocukla önceden tanışmış gibi konuşuyordu. Elifinde ilgisini çekmişti bu olay. Alpere bakıp
"Sevgilim?"
"Efendom sevgolom. " 
"Alper ya dalga geçme!"
"Tamam elif hamın kalbinizin danışmanına ne sorucaktınız?"
Elife baktım yüzü kızarmıştı tamam bu çocuk odun falan ama bazen beni şaşırtmıyorda değil. Benim gözüm yine cemale kayınca göz göze geldik bana bakışları kalbimde fırtınalara neden oluyordu. Ben ona deli gibi aşıkken onun başka birisiyle ilişki yaşaması hiç adil değildi. Duygularımı kalbime itekledim tamam anladım artık sadece kısa süreliğine ondan uzaklaşabiliyordum ondan kopamıyorum. Tekken ve iç sesimle konuşuyorken ona sevgilim diye hitap etmeyi  çok istiyordum. Yüzümü başka tarafa dönderdim. Kendine iyi bak sevgilim.......

Evet bölüm sonu canlarım bir dahaki bölümde görüşmek üzere.🤗🤗
Yıldız simgesine tıklamayın oylamayı unutmayın🌟🌟🌟
Sizi çok seviyorum sizde kitabımı sevdiysen yorum yapıp dile getirmeyi unutmayın🤔🤔🤔