Tale Of Descendants

04: DESCENDANTS

04: DESCENDANTS

"Entlise! Entlise! Entlise!"

I frowned on how the voice yelling my name. I slightly open my right eye to know what it is. Napasabunot ako sa sarili ko nang marinig ang sunod sunod na katok. Kung sino man ang kumakatok, I swear! I'll kick him really hard! Napaupo ako sa kama ko habang unti unti pa rin bumabagsak yung talukap ng aking mga mata. Hindi ko alam kung anong oras na, or sumikat na ba ang araw dahil madilim pa rin dito sa kwarto ko. I don't want any light in my room. Close door, window, lamp, lights out.

"Entlise!"

My jaw clenched. Antok na antok pa ko! Ano bang pinoproblema n'on!? I'll tell kuya— I stopped on that thought. Oh, I remember. Nandito nga pala ko sa Sellena High. Napasandal ako sa backrest ng kama habang yung kumot ko ay nakapulupot hanggang bewang ko. I crossed my arms and lean my head too.

So I already made a choice. I hope this is the right one.

I just sighed on what I've been thinking. I'm must really out of my mind. I must focus on my study, or nag-aaral nga ba ang mga estudyante rito?

"Entlise!" narinig ko na naman ang kalabog sa pinto.

Marahas kong tinanggal ang kumot sa katawan ko at padabog na naglakad sa tapat ng pinto. I breathe in and out. I count one to ten on my mind. Ito ginagawa ko kapag sobrang frustrate ako sa sarili ko at biglang may sasabay pa na sakit sa ulo. When I reach ten, mabigat akong napabuntong hininga para may lakas akong humarap sa kung sino mang sumira sa tulog ko.

I opened the door and to my surprise, I saw Rhodri, the fvcking pervert guy. Parang umakyat lahat ng dugo sa ulo ko nang makita ko siya.

"Good morning!" he smiled mischievously.

"Rhodri, talikod ka." Sinunod naman niya yung sinabi ko. I smiled, seeing him confused made me feel better, but not better as this. "Ngayon naman, harap ka."

Pagkaharap na pagkaharap niya ay lumanding na yung kamao ko sa pagmumukha niya. I saw how he fell on the floor in pain. Hawak hawak niya yung mukha niyang sinapak ko.

"Aww! Argh!" he screamed. I crossed my arms while smiling wickedly.

"Do you like it? That's my Fist Offering." I slam the door bago siya lagpasan at tumungo sa kusina.

Iyan napapala niya dahil sinira niya ang tulog ko. Hindi niya ba alam na sobrang pagod ako? Argh! Buti na lang talaga isang sapak lang ang napala niya mula sakin kung hindi baka patay na siya.

Napahinto ako sa paglalakad. Ano na naman yung iniisip ko? Papatay? Naramdaman ko ang panginginig ng kamay ko kaya agad ko itong ikinuyom. Bakit ba hindi 'to nawawala! Sa tuwing naiisip ko na lang ang pumatay parang—parang nanghihina ako. Parang wala ako sa sarili. Parang gusto ko na lang ulit lumayo at mamuhay mag-isa. I closed my eyes for a second.

Nang medyo maayos na ang pakiramdam ko ay nagpatuloy na ko sa paglalakad patungo sa kusina. Naabutan ko sina Aamie, Jill at Creai sa mesa nagkwekwentuhan. There's a bowl of pasta in the middle. I walk towards the cupboard. Naramdaman ko naman agad yung mga tingin nila. Humarap ako sa kanila at ngumiti.

"Uhm... Hi?" Ngumiti lang sila sakin at nag 'good morning' "Can I get some—"

"You are a Delta, kahit anong kunin mo diyan pwede." Creai said.

Nagpatuloy lang siya sa pag-kain kaya humarap na lamang ulit ako sa cupboard at kumuha ng kape. Itinimpla ko na iyon at umupo katabi ni Creai.

"Anong oras na pala?" I asked. Para kasing hindi pa sumisikat ang araw eh.

"5:30 AM." Masiglang sabi ni Aamie. As always naman.

"Ah," napatango na lang ako ngunit nang magsink-in sa utak ko yung sinabi niya ay biglang nanlaki yung mata ko. "5:30!? What the fvck! I should be sleeping 'til now! Fvcking pervert guy RHODRI!"