Êgêrie // Marvel Imagine

Wade

Çeviri
Olay:sen ve wade şaka yapıyorsunuz n
kelime sayısı: 818
Cr-Tumblr: littlesliceofmarvel

"Y/N." isminin odanın kapısından fısıldadığını duydun ve baktığında, arkadaşın Wade'i, yani Deadpool'u, ellerini kalçalarına koyarak, başını yavaşça sallayarak, orada durduğunu gördün.

"Yardımcı olabilir miyim, beatle boy?" Sordun, şimdi kitabını koydun ve onunla yüzleşmek için döndün.

"Bence beşinci tura çıkmanın zamanı geldi." Dedi ve neredeyse Wade'in yüzünü ve tüm vücudunu kaplayan maskenin altında sırıttığından eminsin.

"Özür dilerim, ne?" Diye sordun, beşinci turda ne demek istediğinden emin değilsin.

"Karanlıkta Freddy Krueger maskeleri giyerek kahraman adamların geri kalanını şaka yaptığımızı hatırlıyor musun?" Diye sordu ve hatırlayınca gülümsedin, başını salladın, "sanırım numero cinq şakasının zamanı geldi?" Diye sordu, iki parmağını kaldırdı ve sırıttın.

Sen ve Wade mutfağın ortasında durup birinin gece yarısı atıştırması için kalkmasını beklediniz-ki bu genellikle Steve'di. İkiniz de Nightmare on Elm Sokağı'ndaki Freddy Krueger maskelerinde sessizce ve mükemmel bir şekilde duruyordunuz.

Bir kapının açılıp kapandığını duydun ve Steve'in 'gizli' gece yarısı atıştırması için kalktığını bilerek kendine sırıttın, ki bu normalde kurabiyelerdi. Steve'in bedeninin mutfağa girdiğini gördünüz, bir çığlık attı, vücudu arkasındaki duvara çarptı.

"NE SİK - İSA, OROSPU ÇOCUĞU!" Lanetledi, koridordan aşağı doğru koşuyordu ve sen ve Wade yüksek beşli olarak kahkahalarınızı gizlemek için elinizden gelenin en iyisini yaptınız ve Steve'in yüzünü taklit ederek odalarınıza geri döndünüz.

"Peki bayım, Peki bu ne olabilir?"

_______

Kule sessizdi, herkes görevdeydi ve sen ve Wade yaralandığınıza göre ikiniz de geride kaldınız. Neyse ki ikiniz için, beş numaralı büyük şakanın zamanı geldi. Özel gücün buz ve suyu kontrol ediyordu, bu yüzden tüm odayı donduracaktın. Wade bu fikri çok sevdi, yüzü Tony'e eve geldiğinde biraz sürpriz yapma düşüncesiyle parladı.

Evin etrafında yavaşça dolaştın, parmak uçların maviye döndü, duvarları ve mobilyaları küçük bir buz tabakasıyla kapladın ve Wade önünde kaldı, böylece kaymadı ve ölmedi.

"Burası çok soğuk, nasıl başa çıkabiliyorsun?" Tüm zemini (ana kat) bitirdikten sonra, batan güneş nedeniyle açık bir turuncu parlayan buzu işaret ederek sordu.

"Buna alıştım." Diye omuz silktin, donmuş olduğunu fark edene kadar bir yudum su almak Üzereydin, gözlerini yuvarlayıp camı indirdin.
"Üşüyor musun?" Diye sordu, hafifçe gülümserken omuzlarının etrafında bir kol koydu.

"Hayır."

Asansörün birkaç kapıdan çaldığını duydun ve takımın geri döndüğünü biliyordun, bu yüzden Wade elini tuttu ve ikinizi de bir dolabın altına girdiniz, geçen insanlara tamamen görünmez oldunuz. Tony'nin sesi yakında sessizliği bozarak yerine boş bir ses doldurdu.

"BURADA NE OLDU?!" Hayaline doğru yürüdüğünü duydun, "BUZ? GERÇEKTEN Mİ? WADE, SEN MİSİN? BUNUN ARKASINDA SEN VARSIN, DEĞİL Mİ?"

Ağzını kapattın, yaklaşan kıkırdamalarını susturdun.

"Donuyor, bu buz nereden geldi?" Natasha'nın sesini aynı odaya girerken duydunuz.

"Sen kim olduğunu sanıyorsun? Buz yapabilecek kimi tanıyoruz?" Steve söyledi, Tony askere ölümcül bir bakış attığında kıkırdamasını gizlemeye çalıştı.

"Y/N! HEMEN BURAYA GEL!" Başını wade'in göğsüne sakladın, kalbi hızla atıyordu. Yavaşça kıvılcımın parmaklarınızı terk etmesine izin vermeye başladın, buzun yavaşça erimeye başladığını fark ettin, su damlacıkları daha az donmuş zemine düştü.

"Kahretsin, hayır, kulemi su basmıyorsun, uh hayır!" Artık onu tutamadın ve Tony'nin son derece kızgın yüzüne yüksek sesle gülmeni durdurmadın, öfkeli gözlerini doğrudan sana bakarken, onu pratik olarak kulaklarından buhar çıkarken gördüğünde, diğer yenilmezler eğlendirdi, sessizce güldüler.

"Evet, Bay Stark?" Masum bir şekilde sordun, ellerinle arkandan çıkıp, yarattığın tüm nemi çabucak emerek, Tony'nin fark etmeden ortadan kaybolmasını sağladın.

"Kulemi su basıyorsun!" Kollarını salladı ve sen başını eğdin, etrafına baktın.

"Su görmüyorum, Tony." Ona bir 'deli misin' bakışı verdin, yalan söyleme becerilerin böyle bir anda çok iyi oynuyor. Tony gözlerini yuvarladı ve döndü, gerçekten fark ettiğinde çenesi hızla düştü, herhangi bir mobilya ya da zeminde bir damla su yoktu, gözleri şişiyordu. İç çekti ve döndü.

"Benimle uğraşma, evlat, uzun bir gün oldu." Diye gözlerini yuvarladı ve yürüdü, seni ve diğer yenilmezleri kahkalarla bıraktı.

_______

"Y/N! Wade! Buraya bir saniye aşağı gelir misin?" Tony'nin sesi kulenin her yerinde duyuldu, inlemeni ve yatağından kalkmanı, mutfağa doğru ilerlemeni sağladı. İçeri girdiğinde, kulenin güvenlik görüntülerine bakarak Tony'e katıldın. Wade içeri girdi, ikiniz de görüntüleri izlerken kollarını arkadan sardı. Tony seni çağırdığında kendini içeri girip her şeyi dondurduğunu, saklandığını ve her şeyi emdiğini gördün, Tony ikinizle yüzleşirken seni yaltaklandırdı.

"Yani, ikinizin boş zamanlarınızda yaptığı şey bu mu?" Diye sordu ve Wade'e baktın.

"Hayır, sadece sıkıldığımız zaman." Diye omuz silkti ve sen onu dirsekledin.

"Bu bir kerelik bir şeydi, seni korkuttuğumuz için çok üzgünüz, Tony." Diye gülümsedin, ona hafif bir köpek yavrusu görünümü verdin.

"Tek seferlik bir şey mi? Gerçekten mi? Peki ya Freddy Krueger olayı? Ya da Arınma Gecesi'ndeki maskeleri takarak ve ikinizin çektiği bir videoyu oynayarak benim partimde kötü adamlar gibi davrandığınızda? Ya da duvara sahte kan koyup canlıları bizden korkuttuğunuzda? Ya da ne zaman-"

"Evet, anlıyoruz, sık sık sık sıkılıyoruz." Wade hafifçe kıkırdadı ve Tony gözlerini yuvarladı.

"Bir dahaki sefere burada yalnız kaldığınızda, yapacak işleriniz olacak."

"Hayır, Tony uslu duracağız, söz veriyoruz, değil mi Wade?" Wade'i bir bakışla vurdun.

"Evet, söz." Wade sahte bir gülümseme koydu ve Tony, başını sallamadan ve odadan çıkmadan önce ikinize şüpheli bir şekilde baktı. Wade, güldüğünde bir nefes aldı, kollarını sararken ona doğru yürüdü.

"Bence daha sinsi olmalıyız, şaka Kraliçesi." Diye sırıttı Wade, dudaklarına küçük bir öpücük bastırarak gülümsemeni sağladı.

"Gerçekten de yapıyoruz, şaka kralı."