Adımı bilmen gerekmiyor. Ben, satır aralarına sakladığım duygularla varım. Yazmak, benim için sadece bir eylem değil; kaçış, yüzleşme ve iyileşme. Her karakterde biraz ben varım, her hikâyede bir yara izi... Belki susuyorum dışarıda ama burada, cümlelerin arasında sesim çok yüksek çıkıyor.
Kimi zaman bir aşkın en kırılgan hâline dokunurum, kimi zaman bir sırrın sessizliğine. Hikâyelerim sade bir tesadüf değil; her biri, içimde taşımaktan yorulduğum duyguların kaleme sığınmış hâli.
Okuyorsan, belki biraz beni buluyorsun. Belki de kendini...