Chapter 22: So far so goooood
OKAY na okay kami ni Jay. The normal way. Magkatext kami lagi. Pero minsan sa isang araw eh minsan lang. Hindi palagi, pero MINSAN lang talaga. Ang gulo. Gets nyo ba? Hihi!
Minsan sa isang araw 'di kami nagkakatext kasi busy daw ang PIGS CAN FLY. Yung banda nila. Sasali daw kasi sila October fest. Ewan ko nga kung bakit yun yung band name nila eh. Pwede namang, PUGI KAMI o kaya WE'RE PUGI o simple p THE PUGI BAND nalang diba? Pigs can fly pa kasi. Ang baboy! Hahahaha! KMM!
Ako naman busy sa mga poetic writings ko. May blog kasi ako. www.mgatulakoto.wordpress.com puro poems ko yan.
(A.N.: Check nyo na rin po yung mga poems ko.www.mgatulakoto.wordpress.com Kanya kanyang promote lang. :D)
May nagtext..
Babes! Magdinner ka na. Wag papalipas. After kumain, pahinga na agad ah. 'Di na kita matetext mamaya. Phones off na daw e, sabi ni Rai. I MISS YOU. -Jay.
Ang sweet lang diba? Bet na bet ko 'yan. Hihi! Hahahahaha! Sa susunod na gabi na ang October fest. Gusto ko pumunta para suportahan si Babes kaso, KATAMAD! Hahaha! Kaya na nila yun. Pigs can fly eh.
Malapit na pala ang enrollment. Makikita ko na ulit sya!! :"3
"Kris! Kakain na~" Sabi ni Manang.
Okay. Kakain na. Baboos na muna sa aking perspective. Wag daw papalipas. Hihi!
A.N.: Sorry for a short and WALANG KWENTANG UD. :3 VOTE and COMMENT po! SALAMAT! =)))
