Κεφάλαιο 9

28 4 0
                                        

Άρης Pov 

Έχουν περάσει 3 λεπτά που φαίνονται αιώνες. Την παρακολουθώ τόση ώρα να κοιτάει τον ουρανό. 

Πάω πάλι δίπλα της.

"Τι σκέφτεσαι;" την βγάζω από τον λήθαργό της.

"Δεν μπορώ να μείνω για λίγο μόνη μου, γαμώ;" σηκώνεται και πάει να φύγει αλλά την πιάνω από το χέρι και την φέρνω κοντά μου.

"Δεν θα μου μιλάς εμένα έτσι." της φωνάζω σφίγγοντάς της τα χέρια.

"Όπως θέλω θα μιλάω και ειδικά σε εσένα" μου απαντάει με νεύρο. 

"Γιατί ειδικά σε εμένα; Τι με κάνει να έχω αυτή την ξεχωριστή θέση στην καρδιά σου;" Την ρωτάω με ένα πλάγιο χαμόγελο.

"Δεν έχεις καμία ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου και πουθενά!" μου απαντάει νευρικά.

Φέρνω το πρόσωπό μου πολύ κοντά στο δικό της.

Την βλέπω κάπως αναστατωμένη και με ένα πονηρό χαμόγελο της λέω στο αυτί της ψιθυριστά. 

"Το Σάββατο κάνω πάρτι για τα γενέθλιά μου, σπίτι μου, στις 10μ.μ. αν θες έλα, θα είναι όλο το σχολείο." και φεύγω από εκεί.

Θέλω πολύ να μάθω τι συνέβη, αλλά δεν θέλω να την πιέσω να μου πει. 

Αναστασίας Pov

Τον βλέπω να απομακρίνεται και σκέφτομαι αυτό που μου είπε μόλις.

Δεν έχω όρεξη να πάω σε πάρτι. Λογικά δεν θα πάω. 

[...] 

Μετά από ακόμα τέσσερις βαρετές ώρες μαθημάτων, επιτέλους σχολάμε. 

Η κολλητή μου, η Σοφία, είναι άρρωστη και έχει να έρθει τρεις μέρες. Πράγμα που σημαίνει ότι εδώ και 3 μέρες είμαι μόνη μου και δεν έχω τι να κάνω.

Πάω σπίτι και αφού τρώω, ανοίγω το κινητό και βλέπω μήνυμα από την Σοφία.

Σοφία

Το Σάββατο τι έχεις να κάνεις;

Αναστασία

Δεν έχω κανονίσει κάτι, γιατί;

Σοφία

Θα πάμε σε ένα πάρτι. Μας κάλεσε ο Άρης. Μην πεις ότι δεν θα έρθεις.

Αναστασία

Μα βαριέμαι.. Δεν είσαι άρρωστη;

Σοφία

Όλα Ξεκίνησαν Από Μια ΦάρσαWhere stories live. Discover now