Chapter 09

325 87 23
                                        

Solider 1: අරන් එනවාලා ඔය කොලු පැටවු දෙන්නාව! පැනලා යන්නද හිතුවේ අහ්හ්? අපි කට්ටියව අරන් යමු. JEON ප්‍රධානියාව මරලා දාන්න. මේ ගේත් ගිනි තියලා දාන්න. අපි යමු.

JK: එපා අප්පා, අනේ එපා!!!

මේක හීනයක්ද? අදුරු මායාකාරයෝ අපිට පහර දෙනවා. එයාලා අප්පාව මරන්න යන්නේ. අනේ මේක වෙන්න බෑ. අප්පා එයාලත් එක්ක සටන් කරන්න ගත්තා.

JEON ප්‍රධානියාතුමා: ලමයිනේ ඔයාලා යන්න මෙතනින්. දැන්මම!

JK: ඒත්අප්පා....

JEON ප්‍රධානියාතුමා: ජිමින් එක්කන් යන්න පුතාව ඉක්මනට.

මායි ජිමිනුයි දිය ඇල්ලෙන් එහා පැත්තට දුවන්න හැදුවත් වැඩි දුරක් යන්න කලින් අපිව අල්ල ගත්තා.

එක ක්ෂනයකින් එයාලා හැමෝම පිටිපස්සට ඇදිලා ගියේ ජිමින්ගේ ඇස් රන්වන් පාටට දිලිසෙනවත් එක්කමයි. හිතන්නවත් කලින් එයා මාවත් ඇදගෙන දිය ඇල්ලෙන් එහා පැත්තට ආවා.

JK: තමුසේ මායාකාරයෙක්ද? කවුද තමුසේ? මාව අත අරිනවා!

JM: මට සමා වෙන්න......

JK: මෙච්චර කාලයක් තිස්සේ ඔයා ඒක හැන්ගුවද මගෙන්? අපි හොදම යාලුවෝ වෙලත්!

එක රැයකින් මගේ මුලු ජීවිතේම වෙනස් උනා. අප්පාව මට නැති උනා. අදුරු මායාකාරයෝ අපේ පස්සෙන් පන්නනවා. ඒ මදිවට මගේ හොදම යාලුවා මේ තරම් කාලයක් මගෙන් හැන්ගුවා එයා මායාකාරයෙක් කියන එක.

JM: අහන්න, මට සමා වෙන්න...... මට වෙන කරන්න දෙයක් තිබුණේ නෑ. මම මායාකාරයෙක් කියලා කිව්වොත් ඔයා මගෙන් ඈත්වෙයි කියලා හිතුනා. ඒකයි මම නොකිව්වේ.

මිනිස්සු මාව දකින්නේ අදුරු මායාකාරයෙක් වගේ..... ඒත් මම එහෙම නෙමෙයි.

මම කවදාවත් කාටවත් කරදරයක් කලේ නෑ. මම හැදුවේ එයාලට උදව් කරන්න. ඒත් ඒකෙන් උනේ එයාලා මාව ප්‍රතික්ෂේප කරපු එක විතරයි. ඒකයි මම නොකිව්වේ ඔයාටත් ඒ ගැන. මාව තේරුම් ගන්න ජන්කුකී.

JK: මෙතනින් යනවා මට තනියම ඉන්න දෙන්න.

The Last Dragon LordWhere stories live. Discover now