Chapter 06

349 87 17
                                        

මම ජියොන් ජන්කුක්. පිටත මාළිගාවේ ඉන්න ඔටුන්නට උරුමකම් කියන්නෙ නැති කුමාරයෙක්. පිටත මාළිගාව පාලනව කරන්නේ අප්පා. දැන් ඉදන් මම තමා කතාව කියන්නේ.

කෝ මන් අර වොන් 150 000 ක් වියදම් කරලා ගත්ත no name කොල්ලා පේන්නවත් නෑනේ. අපේ ගෙදරට ආවා වගේ මම දැක්කා ඊට පස්සේ දැක්කේවත් නැනේ.....

මට තිබ්බ වැඩ අස්සේ ඒ කොල්ලාව බලන්නවත් බැරි උනානේ....

JK: මේ අර ලගදි මෙහෙ වැඩට ගත්ත කොල්ලා කොහෙද ඉන්නේ?

Servant: ආහ්... කුමරුනි, එයා දැන් වැඩ ඉවර කරලා එයාගේ කාමරේට ගිහිල්ලා ඇති. සීලිම උඩ තියන කාමරේ තමා එයා ඉන්නේ.... කුමරුනි, මම එයාට කතා කරන්නද?

JK: නෑ ඔනේ නෑ. එයා හොදට වැඩ කරනවද?

Servant: එහෙමයි කුමරුනි. එයා හරිම හොද ලමයෙක්. හොදට වැඩ කරනවා. වැඩිය කාත් එක්කවත් කතා කරන්නේ නම් නෑ.

JK: හොදයි ඔයාට යන්න පුලුවන්.

සැක් නම අහගන්න අමතක උනානේ. කමක් නෑ ගිහිල්ලම බලන්න ඕනේ.

මොන ලෝකෙද මේ සීලිම උඩ තියන කාමරේ තියෙන්නේ අප්පා. සීලිම උඩ තියන කාමරේ සීලිම උඩ නැතුව වෙන කොහෙ තියෙන්නද JK? අහ්හ් ඇත්තනේ. ම්ම් මේ තියෙන්නේ....

වාව් මේ කාමරේ පොඩි උනාට හරිම ලස්සනයිනේ. මේ චිත්‍ර එයා ඇදපුවද? අහ්හ් අර වෘකයා නේද මේ? හරිම ලස්සනයිනේ.... දැන් කෝ මේ කොල්ලා?

ඉර බැහැගෙන යන වෙලේ දිය ඇල්ල හරියේ කවුද ඇවිදිනවා JK දැක්කේ ඔය වෙලේ. රෑ වෙලා කවුරුත් ඒ පැත්තේ යන්නේ නෑනේ. ෂුවර් එකට අර කොල්ලා වෙන්න ඇති. JK එයාගේ පස්සෙන් ගියා එයාට නොදැනෙන්න. ගිහින් ගිහින් අන්තිමට ජිමින් නතර උනේ දිය ඇල්ල එහා පැත්තේ. පුදුම ලස්සනක්නේ. කණාමැදිරියෝ හැමතැනම තරු වගේ. ඉර බැස්සහම මිනිස්සු මෙහෙට යන්නේ නැත්තේ මේ ලස්සන කණාමැදිරියන්ට බයේද? අහ්හ් කෝ මේ කොල්ලා කොහෙ ගියාද? මේ කණාමැදිරියෝ හින්දා එයාවත් අමතක උනානේ.

මම ටික ටික ඉස්සරහට ඇවිදන් ගියා. එයා ගුහාවක් ලග නතර වෙලා ඉන්නවා දැක්ක හින්දා මම එයාට කතා කලා. හැබැයි එයා පුදුම උනාටත් වඩා බය උනා. ඒත් ඇයි?

The Last Dragon LordWhere stories live. Discover now