Chapter 8

1.9K 57 1
                                        

SIMULA ng ideklara ni Khairus na manliligaw ulit ito kay Leira. Halos araw araw na nagpapadala ito ng isang palumpon ng bulaklak at iba't ibang klaseng pagkain sa bahay niya. Leira sighed as she stared at the teddy bear, 'yung teddy bead na nakuha nila sa Skyranch, na nasa kama niya.

"Mababaliw ako sa tatay mo!" kausap niya dito, as if naman makakapag salita at sasagot ang isang malaking teddy bear sa kanya!

Her masterpiece is now done. Kaunting revise nalang, for the first time, she was satisfied with her work! Writing is her stress reliever, pero nitong nakaraan na araw bigla itong naging sanhi ng stress niya. Well, sino bang hindi ma stress? Siya na walang alam sa pagsusulat ng intimate scene, biglang inatasan na magsulat ng may ganoon? But she's happy, because she somehow survived.

Leira smiled as she starts editing the book cover of the book, it was also one of her talent. Kung matatawag man na talent ang pag eedit ng book cover. Na nadiscover niya because of writing. Masyado nang na focus si Leira sa pag eedit at hindi niya napansin na nag tetext na pala sa kanya ang walang kasing kulit niyang manliligaw. Hindi niya alintana ang pag vibrate ng phone niya na nakapatong lang sa tabi ng laptop niya.

"Ah-huh! Complete!" sigaw ni Leira!

She saved her manuscript and immediately printed it out. Ibibigay niya sa boss niya ang hard copy at sa mga editor naman ng Vessarios ang soft copy. Alam naman kasi niyang tamad mag basa sa computer screen ang boss niyang may topak sa ulo. She grabbed her phone and open it, hindi na nabigla si Leira sa dami ng missed calls ni Khairus. Mukhang nadala na ang lalaki dahil hindi siya pala reply. She dialed his number.

[Why weren't you picking up the phone?] tumaas ang kilay ni Leira sa ibinungad ni Khairus pagkasagot na pagkasagot nito ng tawag niya.

She rolled her eyes. "Hindi lang ikaw ang may trabaho." Leira flatly said as she waits for the paper to come out in the printer.

[Ow, kumain kana? Want me to buy you foods? May cravings ka?] natawa bigla si Leira sa sunod sunod na tanong ni Khairus. Kabisado na niya ang ganitong tanungan ni Khairus, it always comes after the question na 'Kumain kana?'.

"Kumain na ako, you don't need to buy me foods and a huge bouquet! Nagiging flower shop na ang bahay ko dahil sayo!" natatawang singhal ni Leira.

Khairus chuckled on the other line. [Fine, Sunrise. By the way, can I crashed later?]

"You know, you didn't need to ask. Kahit naman sabihin ko na hindi pwede, magpupumilit ka parin na sa bahay ko ikaw matulog." Leira rolled her eyes once again.

Ilang linggo na, na sa bahay niya natutulog ang lalaki. Sa lapag nga lang ito natutulog, well, Leira tried to convince him that he can sleep with her in the bed since it's quite big for the two of 'em. Pero hindi iyon gina-grab ni Khairus, he always says that. He's still a man and she's a woman, sa ayaw at sa gusto daw nila may pwedeng mangyari kapag nagtabi sila. It's in between of bad and good. Leira admired Khairus for that.

[You got me.] Nakikinita na ni Leira na nakangisi ang lalaki ngayon.

"Whatever. Mag-ingat nalang sila sayo!" she said and dropped the call. Her heart is still not yet ready for the 3 words Khairus usually say when he will end up the call.

Leira eat her lunch first before taking a shower, ngayon niya ipapasa ang manuscript sa boss niyang hilaw. She was really frustrated when he give her this project, pero hindi pa natatapos isang buwan, tapos na niya ang buong story. It was just a 20 chapters with a total of 30k plus words or more? Hindi na nag-abala si Leira na tignan ang word counts. She wear her most comfortable clothes and tied her hair up, nag lagay lang din siya ng kaunting tint sa labi and prepared a bento box for Khairus, bago siya lumabas ng bahay.

Claiming the Sunrise Where stories live. Discover now