My Mysterious Detective Kid

The Author's Imagination Special Chapter

Konnichiwa minna-san! This chapter ain't part of detective conan. Ito yung gusto kong mangyari sa mga time na naiiyak ako na nafrufrustrate everytime na sasabihin ni Conan siya si Shinichi. Especially nung Movie 3 tapos sumingit si Kid. Tapos nung dinner date nila ni Ran na I guess magp-propose na si Shinichi, kaso may sumigaw. Nakakadepvta sarap magmura. Eh kayo ba? Naiyak ba kayo dun? Anyway, comment niyo pinakafavorite na movie ninyo ng Detective Conan and yung kung anong part ng movie na yun nagustuhan niyo. Ako is yung Movie2, nung nangtutok si Conan ng baril sa suspect. Tumayo lahat ng balahibo ko dun. I actually watched Movie 2 (but I'm skipping the first parts and move on to the part where Conan will shoot Ran's leg) for about 8x I guess? Basta marami. Pero parang pinanood ko lang siya for the first time kasi goosebumps parin. Napahaba na hahaha. Enjoy ^^ ~WatashiKawaii_ (Yung characters dito is silang lahat. From Kid to Sera etc. Lahat nf characters :) pati yung FBI etc)

(Scene 1: Times na babalik si Shinichi as Conan. Tapos nakita siya ni Ran)

Shinichi's POV

Shimata! (Shit)

"Shinichi! Nandyan ka ba? May sasabihin sana ako sayo." tanong ni Ran sa labas ng Cr.

"O-oo. Umalis ka diyan. Hintayin mo nalang ako dun." sabi ko kay Ran.

Ugh.

Biglang nanikip yung dibdib ko. Babalik na ba ako sa pagiging ako? Wag muna ngayon. Kunti pa. Gusto pa akong makasama ni Ran.

"Ayaw ko. Hihintayin kita dito sa labas. Baka... baka... baka umalis ka nanaman bigla ng walang paalam." sabi ni Ran pero papahina. Yung from Baka... tapos hanggang sa dulo ng phrase niya.

"H-hindi. P-promi----- Ugh!" I groaned.

Bigla nanaman siyang sumakit.

"Shinichi? May problema ba?"

"W-wala." pero bigla nanamang nanikip yung dibdib ko and I can't help but to scream in pain.

"Ugh! Damn it! It fvcking hurts." sigaw ko

"Shinichi?!" sabi ni ran sa kabilang pintuan since nasa stall ako ng cr tapos nasa labas lang siya.

"O-okay lang ako! Ran please umalis ka na! Pumunta ka na doob!" sumisikip na talaga siya. Hindi ko na kayang pigilan yung sakit. Fvck. I-I can't hold it any longer

"Ayaw ko! Hindi kita iiwan dito. Ano  ang problema mo diyan Shinichi?!" sabi niya. Pero wala na.. hindi ko na siya napaalis.

"Aaaaaaah!"  I screamed in pain

Tapos narinig ko yung kalabog ng pintuan. I guess sinipa yun ni Ran.

"S-Shinich----- Co-Conan... kun?" sabi ni Ran in confused tone.

Conan's POV

"R-Ran... neechan.." pabulong na sabi ko.

"S-Shinichi... i-ikaw nga. S-so tama ako. Ikaw nga s-si Sh... Shinichi, C-Conan." sabi ni Ran.

There's a hint of sadness and pain in her tone.

"B-bakit? Sayang pa yung effort kong naghintay sayo. Nandun ka lang naman pala malapit saakin. Ay mali... andun pa mismo sa bahay namin. Shinichi, you know how hurt I am, right? Sayo ko binuhos lahat ng lungkot ko everytime na namimiss kita Shinichi. Marami kang time na sabihin saakin kung sino ka talaga. Pinagmukha mo pa akong paranoid, baliw at tanga noong sinabi ko na ikaw at si Shinichi ay iisa. I thought at first baliw na nga yata ako para pag hinalaan ka. Conan---- no. Shinichi, why? Bakit mo 'ko niloko? Sinungaling ka." tapos tumakbo siya palabas.

"R-Ran! Hayaan mo 'kong magexplain!" sigaw ko tapos tumakbo ako papalapit sakanya, pero since malaki yung damit ko, napatid ako at nadapa.

Bakit? Bakit nga ba. Bakit di ko sinabi agad sakanya? Sobrang daming time na pwede kong sabihin yung totoo, pero mas pinili ko siyang saktan. But I realized something, I realized that I'm lying for her safety. I'm lying for her sake.

So I ran after her, I think that, that's an enough reason para... m-magsinungaling. Ilang beses akong nadapa, pero ilang beses din ako bumangon. I don't wanna lose her, no. I can't afford to lose her.

Naabutan ko siya.

"Ran!" sigaw ko.

But I saw her crying, in Araide's arms.

"Sshh. Tahan na." Araide said.

"Bitiwan mo siya!" sigaw ko. At binitawan niya naman tapos humarap si Ran saakin..

"S-Shinichi.." -Ran

"Ran, nagsinungaling ako para sayo! Madadamay ka! The Organization who did this to me will kill you and I just can't afford to lose you just because of me! Di mo ba maintindihan yun? Ran, I-I just love you so much.. that I.. I can't afford to put your life into danger. I really love you, to the point that I'd rather put my life into danger kesa idamay ka." Sabi ko sakanya yan habang nakatungo.

Ran's POV

Kanina, umakyat lahat ng dugo sa ulo ko. Halo halo nararamdaman ko, lungkot, galit, sakit

Pero ang daya e. Di ko alam kung magagalit pa ba sakanya after ko narinig yung next niyang sinabi eh.

Tumingin siya saakin ng malalim

"Ran... I-I'm inlove with you. Since the day we born. I love you so much, that I will do everything for your sake. Ran, I... I love you." sabi niya yan habang nakatingin ng diretso sa mga mata ko.

Ramdam ko yung pagmamahal at sinseredad ng mga salita niya.

It doesn't matter if he lied to me. All matters to me right now is this strong feeling I have for him.

I kneeled down para magkasing tangkad na kami.

In my eyes he's still the Conan na makulit, tapos inalagaan namin.

But in my heart, he's the Kudo Shinichi, the detective brat, my childhood sweetheart, and the one who caught my heart.

I closed my eyes and kissed him.

CUT MWEHEHE. BAHALA NA KAYO MAGTULOY. GAWA PA BA AKO NG ISANG IMAGINATION? COMMENT KAYO HA. ALAM NIYO BA, HABANG TINATYPE KO 'TO. I REALIZED NA WAG PANGUNAHAN SI GOSHO (CREATOR) KASI FEELING KO PAG GANYAN AGAD NANGYARE, PARANG MINAMADALI. DI NA BAGAY GANUN. SO AYAN, FEELING KO ANG CORNY HEHE