Chapter 10

11K 428 62
                                        

CHAPTER 10 - The Gentle Beast

Recently, I have grown a liking of staring at someone. I couldn't stop a smile from tugging at my lips while looking at Jakob in particular.

Nakatingin ako kay Jakob habang hinihimay niya ako ng pagkain.

Para bang may atraso sa kanya ang pagkain sa klase ng titig niya rito—sobrang seryoso, halos mabutas ang isda sa sobrang konsentrasyon.

That's the thing with him. Laging may angas. Laging parang may laban. He sat beside me, all dominant presence—eyes focused, jaw tense, arms taut. Hindi man lang niya napansin na kanina pa ako nakatitig sa kaniya.

If I didn't witness this myself, I wouldn't believe that this same man would ever bother doing something as gentle as preparing food just for me.

And yet, here he is. And damn, why does he have to look like that doing it?

Napatingin ako sa kaniya mula ulo pababa—'di man lang nag-shirt, gaya ng nakasanayan. Kahit malamig ang hangin, pakiramdam niya yata summer all year round. I slid my eyes down to his torso. Damn.

Napalunok ako nang hindi inaasahan. Ang lapit ng katawan niya sa akin, at ang bawat detalye ng muscles niya ay parang ini-iskultura ng mga diyos ng kagubatan.

Let's not lie. He looks sinfully good shirtless.

I imagined how he walks—confident, steady, commanding. Shirtless Jakob, may sako sa balikat, seryoso ang mukha. Isang ganap na alpha. A man of few words but heavy presence. And those eyes—when he looks at me—felt like both a promise and a warning. Like I'm being claimed and devoured at the same time.

Nagtagpo ang tingin namin kaya tinaasan ko siya ng kilay. He didn't say a word. He just returned to his task.

I hate it when he does that. Yung parang wala kang kawala. Yung parang ini-scan ang buong pagkatao mo.

And I hate even more how I'm starting to want to know what goes on in that unpredictable head of his.

But truth be told, his serious face is my favorite. Mysterious. Masculine. Maddening.

Gwapo si Jakob. Hindi lang basta gwapo—mapanirang puri level. Hindi nakapagtatakang gustuhin siya ng lahat ng babae rito sa probinsya.

His moreno skin, his strong build, those piercing eyes, and those lips—Jesus take the wheel. At ang mas nakakainis pa, mayaman, mabait daw. Daw—kasi sa'kin, cold-hearted warlord siya palagi.

I've been here for months, pero kakaunti lang ang naging interaction namin.

Laging may distansya. Laging may iwas. Para bang ako ang may sakit na nakakahawa.

And honestly, I hate it when people avoid me without a damn good reason.

"Here, eat this. Wala na 'yang mga buto. It's safe to eat." Tumango ako at tinanggap ang plato.

Seryoso pa rin ang mukha niya, halatang inaabangan kung kakainin ko nga ba talaga ang hinanda niya. In fairness, nahimay niya talaga. Walang buto.

And when I looked at my plate, he'd already filled it up almost completely. May pa-buffet pala ang binatang senyorito!

Sinimulan kong kumain.

"It tastes good." Masarap.

Nakita ko kasi siya kanina—siya mismo ang nag-iihaw ng mga isda kasama ang mga lalaking kargador. Kaya pala may pride sa pagkaing 'to.

"Kumain ka na rin. I'm fine already. 'Di mo na kailangan gawin 'yan. Roman will help if necessary."

Pero ang sagot niya? A death stare. So sharp I almost choked—out of both fear and amusement.

Romancing Dominance [BL][COMPLETED]Tahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon