Obsession (BxB) (Mpreg)(COMPLETE)

ch.45

(A/N HELLO SAINYO PLEAS DON'T COPY MY STORY AND DON'T UPLOAD TO OTHER SITE AT KUNG MAY NAKITA KAYO NA NAG COPY NUNG STORY NA TO PLEAS CHAT ME AND INFORM ME.. THANK YOU)

Akiro pov

Hindi kona mabilang yung mga araw na lumipas simula ng ma confine ako dito sa ospital..

At sabi sakin ng doctor malapit na daw ako ma discharge..

Hindi na din nakipag kita sakin si amira pati na din si xiever hindi ko alam kung kailan niya ko balak dito sunduin.

Hangang ngayon pilit kong inaalala lahat ng nangyari nuon..

At yung boses na narinig ko bago ako mawalan ng malay..

Gusto ko ulit marinig yung boses nung babae yun..

Kahit sa isang pagkakataon na lang---

"Knock"

"Knock"

"Knock"

"P-pasok!" Biglang sigaw ko at napa ayos agad ako ng upo.

"So you really are here.."

Si honey? Anong ginagawa niya dito?

"How are you? Are you okay?" Tanong niya shaka siya sakin lumapit.

Hindi ko alam pero may kakaiba sa aura niya pati na din sa boses niya, para siyang ibang tao..

"A-ayos naman ako.. eh i-ikaw?" Tanong ko pabalik pero tinitigan niya lang ako.

"I don't want to stay here for to long i just want to ask.." kaagad ko siyang tinignan ng seryoso nang humito siya sa pagsasalita.

"Now that you know everything.. what are you ganno do?" Dugtong niya na nagpa bigla sakin, bakit niya tinatanong sakin to ngayon?

Alam niya din ang tungkol dun? Bakit pa nga ba ako magtataka eh lagi nga niyang kasama si xiever..

Halos mag kasama na sila araw araw.. kaya bakit nandito pa siya? Bakit kailangan niya pa ko tanungin? Ano bang gusto niyang isagot ko sa tanong niya?

"Kung iiwan mo lang naman siya.. it's better if you leave now.. and don't ever come back.." pagkasabi niya nun ay kaagad kong iniwas ang paningin ko sa kaniya.

Hindi ko alam kung naiinis ba ako dahil parang inuutusan niya ko.. o nalulungkot ako dahil l-lahat ng sinasabi niya ay totoo..

Tama siya na kung aalis man ako.. dapat hindi na ko bumalik.. pero ngayon na iniisip ko palang yung bagay na yon pakiramdam ko..

P-pakiramdam ko h-hindi ko kaya..

"S-sino kaba? Sino kaba sa akala mo para pangunaha ang desisyon ko..?" Tanong ko at napalunok kaagad ako ng sarili kong laway dahil sa kaba na nararamdaman ko.

H-hindi koto dapat nararamdaman, kailangan kong kumalma---

"Hindi kita pinapangunahan.. dahil una palang naman gusto mo na siyang iwan dba? Una palang hindi mo na siya matangap.. so don't pretend that you concern about him.." mahabang lintanya niya.

"Kahit kailan hindi ako nagpangap.. katulad ng ginawa n-niyong lahat.. bakit kasalanan koba na wala akong matandaan--?"

"Yeah!! It's your fault.. kung hindi ka sana ganun kahina.. hindi sana mangyayari to.. so don't blame others because it's all your fault..and don't blame xiever for just protecting you.." kaagad ako napa kunot ng nuo ng marinig ko yun mula sa kanya.

"Anong i-ibig m-mong sabihin?"

"Do you still remember? The reason why you're here?" Tanong niya,

Tungkol ba to dun sa sinasabin nuon nila grandpa na utang? Na maba-bangk crap yung kompanya namin kung hindi ako mag papakasal kay xiever.

"It's like you still remember.., lahat ng sinabi sayo ng fake family mo is true.. because that time they lost a lot of share to their company so they use you, and that time xiever is desperate to get you in any way even if he have to kidnapped you, so he take the opportunity to get you and take away from your family..,he use his all money, and power.. for you.." paliwanag niya na lalong nag bigay sakin ng pagkalito.

"Now.. this is the last time that i will warning you.. stay away from him or it's better if you just disappear and Don't ever come back again.." pagkatapos niyang magsalita ay nanahimik lang ako.

"I have to go now.., i wish you decide to leave him soon.." paalam niya at ilang saglit pa at nakita ko siyang lumabas ng pinto.

B-bakit??

Bakit??

"Bakit!!!" Malakas kong sigaw at hindi ko na din napigilan ang manginig.

"K-kasalanan koba talaga? K-kasalanan ko ba na wala akong m-matandaan?.. haaa-haaaa 'hic' haaa-haaa.. d-dahil ba mahina ako? Bakit!!!" Sigaw ko habang pinipigilan kong humikbi.

"H-hangang sa h-huli.. mag isa lang ako.. mag i-isa lang.. 'hic' a-ako dahil mahina a-ako 'hic' bakit?" Pagkagapos kong magsalita ay tuloy tuloy na umagos lahat ng luha ko, hindi ko na din mapigilan pang kayapin ang sarili ko.

I-itong buhay na nasa loob k-ko na lang ang i-isang dahilan para m-makasama ko si xiever..

At kapag naipanganak ko na ang a-anak namin.. p-paniguradong papakawalan niya na ko..

A-at sa tuwing maiisip ko yun.. p-pakiramdam ko u-unti unti akong nadudurog..

K-kung pwede lang sana.. kung p-pwede lang sana talaga kitang mahalin at a-angkinin...

P-pero wala akong karapatan.. hindi ka akin.. at a-alam ko na hinding hindi ka magiging a-akin.

"Haaaaaaahhh.!! Huhuhuhu 'hic' huhuhuhu!! Haaaa.. 'hic' huhuhuhu!!"

___________________
Amira pov

"Are you sure? Do you really want to go back there with me??" He ask so i slowly nod my head.

Wala na akong choice.. kung ayaw niyang sumama... D-desisyon niya na yun.

S-sana hindi ka magsisi sa huli akiro..

"What about adam? Did you tell him that you we're leaving today?" Rei ask but i smile.

"He sleep soundly so i didn't wake him up" i answer and i avoid my eyes to him.

"Okay.. then what about akiro? Do you really leave him?" Tanong niya.

"I'm sure that he is planning to give birth so it will take months before the child born and I'm sure that Uncle won't let anyone to lay a finger to akiro and I'm sure that fucking bastard xiever, will protect him" i explained then i saw him nod before she drive.

I'm s-sorry adam..

________________
*****