Abilerim miii!!????!!

GİTMELİYİM

A a

B-bu nasıl olur.

O adam bana nasıl tokat atabilir.

Kendini ne zannediyor.

Hemen kafamı ona çevirdim.

Bana nefret ediyormuş gibi bakıyordu.

Ben ona ne yapmıştım da benden nefret etmişti.

Hah nefret etse de umrumda değil.

Ama

Ama asla bana tokat atamaz haddine değil.

Kendini ne sanıyor bu böyle.

Herkes şoka girmişti.

Ama o biyo denilen baba konuşmaya başladı.

-  Eger bana karşı gelirsen bundan daha kötülerdi de olur, dedi ve geri yerine oturdu.

İlk şoktan çıkan Atakan abi olmuştu.

- SEN NE YAPTIĞINI SANIYORSUN, dedi bağırarak gerçekten bende korkmuştum.

Hemen ayağa kalktım ve odama çıktım.

Bavulumun içine eşyalarımı doldurmaya başladım.

Bavulumu doldururken içeriye annem girdi.

- K-kızım lütfen gitme babana ne oldu bilmiyorum normal de böyle değildi neden böyle yapıyor inan bilmiyorum konuşurum onunla gitme kızım lütfen bize yeni bir acı daha yaşatma,

- Kusura bakmayın ama bu acıyı da bundan önceki acıları da size ben yaşatmadım, dedim bende evet o suçlu değildi.

Onlara belki görüşmeye devam edebilirdim.

Ama suan o kadar öfkeliyim ki.

İnanın ne dediğimi bile bilmiyorum.

Bu sefer de içeriye Ediz girdi.

- İkiz lütfen gitme biz yanyana iken bütünüz sen gidince yine yarım kalacağım lütfen gitme, dedi.

-  Ben daha sizi 2 gündür tanıyorum ama yaptığı şeye bak ben ben bunu haketmedim hicbirsey yapmadım ki,

- Biliyorum, biliyoruz ama bize bunu yapma biliyorum seninle pek vakit geçiremedik hatta konuşmadık bile ama seninle konuşmak için can atıyoruz hepimiz. Sadece seni yormak istemedik. Seni çok seviyoruz bunu bize yapma lütfen, sonunda sesi kısık çıkmıştı.

Bunu onlara yapamazdım.
Ama daha fazla da burda kalmazdım.

- Sizi görmeye geleceğim hergün sizinle buluşacağım sizinle vakit geçireceğim her zaman,

Birden Ediz bana sarıldı.

- Lütfen ikiz lütfen diğer yarım lütfen gitme sensiz kalamam yapma bunu bana lütfen daha ikiz günü yapacaktık daha bir sürü şey yapacaktık gitme lütfen.

Ediz Şuan omzumun üstünde ağlıyordu.

Gidecektim.

Duygusuzca olabilir ama gitmem gerekiyordu.

Onunla yalnız kalıp konuşmak istiyordum.

- İkizim ile biraz yalnız konuşabilir miyim?

Herkes kafasını sallayıp dışarı çıktı.

Ediz in kolundan tutup yatağa oturttum.

-  Ediz ikizaşkım ağlama lütfen bak evet gideceğim ama hergün seninle vakit geçireceğim hep yanınızda olacağım sizi hiç bırakmayacağım ki,

- Ama yine de gitmeni istemiyorum, dedi ağlamaklı sesi ile.

- Tamam gel uyu,

- Sende yanımda kal,

- Peki hadi bakalım, dedim ve yatağa girdim.

İkimiz de yatağa girdik ve Ediz kafasını yine boynuma gömdü.

Gece yarısı

Gece yarısı olmuştu ve herkes uyuyor diye tahmin etmiştim bir mektup yazmıştım.

En azından bunu yapmalıyım.

Kapıya doğru gittim.

Kapıyı sessizce açtım ve çıktım.

İlerlemeye başladım yavaş yavaş.

Arkamı döndüm bu ev de pek bir anım olmasa da onlara alışmaya başlamıştım bu kısacık zaman da.

Ama şimdi görmeliyim.

Çünkü korkuyorum.

İki günlük tanıdığım babam olacak herif bana tokat atmıştı.

Gitmek zorundaydım çünkü hunun devamının gelmeyeceğini veya geleceğini bilemezdim.

Evde koruma fln yoktu.

Zaten gerek olmadığını düşünüyorum.

Kapıdan çıktıktan sonra salak gibi nereye gideceğimi düşünmediğim aklıma geldi.

- Off salak kafam nereye gidebilirim acaba, dedim sesli bir şekilde.

Arkamdan duyduğum ses ile yerim de kala kaldım.

- Merak etme güzelim sana bir yer ayarladım ben...

Sizce o arkada ki adam veya  kadın kim?

Sizce Mira çok saçma bir karar mı aldı?

Ama kimse oy atıyor resmen yaa.

Oy ve yorum atın lütfen yaa