Bak suratıma, felaketin izleri akar..
Bu ruh yakında göğe ulaşacağını sanar..
Gittiğinden beri bir yumru taşırım boğazımda..
Façalardan baş harfin, hâlâ kolumda..
Yeter artık! adına bulamıyorum kelam!..
Ellerimle sakladığım bir emanetim var!..
Boynuma dolanan kolların değil, senin belan!..
Kollarının aksine sıkar boğazımı, nefes haram
Yeter artık! nefes almam bile nefsime nispet oldu..
Kısmet dediğim bu sevgi, nefsime nefes oldu..
Derin uykuda olan nefsim bu duygu ile hayat buldu!..
Lanet düşmanlarıma bir müttefik daha sundum..
Yeter artık! Bunca sinir canıma aykırı..
Yada belki caydırır, sana olan sevdamı..
Gözlerimi Bayırır, aynada gördükçe halimi..
Piskolojime saldırır bu trajedik sahneler..
Yetmiyor artık, hiç kalmadı inanacım...
Bu yıkık dökük binada hayatta bir ben kaldım..
Şu aşk denilen içkiden bir yudum dahi alamadım..
Yeter artık, ben sonu hüsran bir hikaye aramadım..
