Never Ending Dreams

CHAPTER ONE

Hello!! Today is our first day of school, hindi ko ramdam na magiging masaya ako. Hindi ko maramdamang mag eenjoy ako.

" Good morning class! " bati ng isang magandang ginang na mukhang sya ang magiging adviser namin.

" Goodmorning ma'am! " masayag bati ng mga kaklase ko, maliban sakin. Tinatamad ako, wala akong kaibigan dito dahil transferee lang ako. Hindi ko nga din maramdamang may magiging mabait sa akin dito eh.

" So I have something to say, we have new students ". alam kong ako ang tinutukoy ni miss. Pero nagulat ako ng hindi pangalan ko ang binanggit ni miss. Pangalang panglalaki.

" Go introduce yourself, handsome! " malambing na pagkakasabi ni Miss.

" I am Tobien Claude Gonzales. 20 years old. They said I must try this school because all the lecturer here is awesome even it's public ". halatang confident na pagpapakilala nya.

Nagpalakpakan ang mga kaklase ko sa simpleng pagpapakilala nya tsk!

Maitsura sya. Halata ding may kaya, pero kataka-takang nasa public school sya samantalang kayang-kaya nya naman atang mag-aral sa mamahaling paaralan.

May nagsabi nga daw na kahit public 'to maganda din ang turo dito engot.

But why the hell I care??!

Halatang mataas ang self confidence nya. How I wish na sana ako din. Na sana mataas din yung confidence ko. Na sana sa simpleng pagsasalita ko din ay hahangaan na nila ako.

" And next, go introduce yourself ". bumaling na saad sa akin ni miss kaya tumayo na ako.

Nahihiya man ako ay hinikayat kong makatayo ng maayos. Sana ay wag akong mauutal grrrRrr!!!

" H-h-hello everyone. I am Kiara Shaniez Viloria. I am from D-d-de La Salle ". yun lang ang sinabi ko at naupo na ako. Wala akong maisip na maipagmamalaki ko. Kasi ang tingin ko sa sarli ko, isa akong malaking failure.

After kong magpakilala ay mabilis na tumakbo ang oras, natapos ang iba't-ibang subject at ngayon naman ay oras na para sa lunch break.

As usual wala akong kasama, hindi naman na bago sa akin ito. Atsaka hindi ako kumportable tuwing may nagiging kabarkada ako, pakiramdam ko kasi palagi ay saling pusa lang ako.

Napabuntong hininga ako sa isiping iyon. Nanunumbalik na naman sa akin ang sakit ng nakaraan.

Pumila na ako para umorder ng pagkain.

Pagkaorder ko ay nahagip naman agad ng mata ko ang isang bakanteng table malapit lang sa pwesto ko ngayon.  Naglakad ako habang dala-dala ang napili kong kainin para ngayon.

Hindi ko inaasahan na sa oras na ibababa ko na sana ang tray na hawak-hawak ko ay may umupo sa table na paglalapagan ko sana.

Si Tobien.

Kaya naman mabilis kong binuhat muli ang tray at iginala ang mata ko para maghanap ng panibagong table.

Hanggang sa.....

" You can seat here, in front of me. Mukhang wala ka ng mahanap na bakante eh. Go and enjoy your food ". mahinahon ang pagkakasabing iyon ni Tobien.

Nginitian ko lang sya atsaka naupo sa unahan nya.

" You're transferee too, right? " he asked while he is eating.

Bakit ba ako kinakausap neto? Hindi nalang bumili ng kausap tutal mukhang afford nya naman tsk!

Hindi naman ako totally mahiyain, nawalan lang ako ng confidence simula noong itakwil ako ng pamilya ko.