TAYO (Kaorhys)

Chapter 2: In the burgerning

HELLO WATTY READERS! HOW'S MY STORY SO FAR? HAHA I HOPE NAGUSTOHAN NYO. HAPPY READING! DON'T FORGET TO VOTE AND COMMENT. THANK YOU!!

xoxo.,

kaysha

EVIE'S POV

What if one day magkikita kami unexpectedly?Yung face to face Will I be able to smile coz once and for all I've totally moved on? o smile just to pretend dahil alam kong wala nang babalikan?I gotta admit after him, I didn't open doors to people kahit may iba namang sumubok. Siguro tama nga yung sabi ni Rheeza, dapat na akong mag move on. Pero papaano? Hindi ko alam. Sabi nila, time will tell. Eh ang haba na ng inantay ko, 2 f*cking years bakit parang ang fresh na fresh pa rin?

Sa totoo lang, nakikita ko naman si Kerby dito sa Kaorhys University, pero everytime na andyan sya umiiwas ako ng daanan. Hindi ko kasi alam kung anong ikikilos ko o ano bang gagawin ko kapagka nagkita kami ng harapan. Ni kahit kay Rheeza nga hindi ko masabi sabi sa kanya na dito nag-aaral si Kerby baka kahit hindi nya talagang kilala yon susugorin nya yon. Knowing Rheeza, galit na galit sya nong time na yon. Ang swerte ko nga dito sa kaibigan kong 'to, nakuha pang umuwi galing Europe para damayan ako.

Isa pa 'tong Coffee Prince na na incounter ko last time sa Coffee Bucks, hindi maalis sa isipan ko. Nakakinis na sya ha actually memorize ko na yung mukha nya pagka pumipikit ako! Ang weird!

"Miss Lagdameo!"

Boooommmmm

May biglang humampas sa table nya. "Miss Lagdameo!"

"Ahy!" Napatalon ako sa upuan dala ng gulat ko sa biglaang pagtawag sa akin ni MIss Ocampo ang Instructor namin sa unang subject.

"MIss Lagdameo," grabe nakakatakot sya. Dinaig pa nya si Miss Minchin kung makahawak sa beywang nya at palakad lakad sa tapat ko.

"Y-yess Miss." Ginising talaga nya ang nakakaantok kong umaga.Kaya lang sinimulan ng manlamig ang mga kamay ko. Ayoko kasi ng sinisigawan ako, nanginginig kaagad ako.

"Are you trying to intimidate me this early morning?! Ha! Miss Lagdameo?" Pinandilatan nya ako ng mata nyang madidilatin.

"Woooooh!" mas lalo akong kinabahan ng sumabay pa sa pananakot ang mga kaklase ko.

"N-no. No Miss."

Tumigil sya ng kakalakad sa harapan ko saka nga hinampas ng malakas ang arm chair sa inuupuan ko. Lahat kami natakot sa kanya. Grabe sya kung maka react. Nakatingin pa ysa ng deretso s akin. Nanginginig ako grabe sya! Nakakatakot sya.

"May I remind you Miss Lagdameo that though you are here living your college life, there are rules here. In this classroom I get to decide who to pass and who to fail. In this classroom, you should know what you came for, and for me as an Instructor in your senior high years which includes today should gain a respect from all of yoU! Specially you Miss Lagdameo, I don't like your senseless style of being maarte."

Senseless style of being maarte? Kailan ba ako nag inarte sa kanya? Fashion yan hindi pag iinarte! Oh! Thank you brain....

"Do you get me Miss Lagdameo?"

"S-sorry po M-miss..... 'Di na po mauulit."

"Hiklab ka pa ng hiklab sa klase ko. Saan ka ba nagsusuot kagabi? Sino ba yang dinidate mo? Ilang araw ka ng ganyan ah." Hindi ako nakasagot. I'd be honest, bothered lang talaga ako do'n sa guy Coffee Bucks noong nakaraan araw. Ewan ko ba kung bakit. Isa pa 'tong pagkakaparanoid ko. Pagmay nakikita lang akong dumadaan sa labas na matangkad kinakabahan agad ako, akala ko kasi si Kerby.. "Miss Lagdameo! Miss lagdameo!"