uykucu ||| Texting

3

Beni seven birisi varmış vay be! pek şaşırmadım çünkü okulda ki çoğu kişi güya beni seviyor. Açılanlarda oluyor ama genellikle ben tersliyorum efe de bana yardımcı oluyor tabi sonra kaçıyorlar ama sonra ışıktan azar yiyoruz bana kızıyor neymiş terslememem gerekiyormuşda, az flört etmem geriyormuş yok cilveymiş, sırnaşmakmış bana göre değil hiç o işler. Ama ben her terslediğim de zeka küpüm, yedek beyinim lavin kafamdan öpüp beni tebrik ediyor. Ama o da ışıktan azar yiyor.

Aslında terslememin, bir sebebi var. O da korkum, yani ben ilişki kurmaya korkuyorum. Karşımda ki kişiyi kırmaktan korkuyorum ya da onu severken canını yakmaktan o yüzden aşka karşı benim hep ön yargılarım var. Kendime duvarlar ördüm o yüzden ne karşı taraf yıka biliyor ne de ben yıkabiliyorum bu duvarları.

Ama dün bana yazan kişiyi beni sevdiğini kanıtlaması için şans verdim çünkü ilk defa biri bende ona şans vermemi istiyor. Tamam çoğu kişi istedi ama onlar sevgili olmak için, o beni sevdiğini kanıtlamak için bende merak ettim ve şans verdim.

Alarmımım çalmaya başladı hızlıca alarmı kapattım. Evet çoktan uyanıktım çünkü bana yazan kişiyi düşünmekten uyuyamadım ve çok uykum vardı. Bundan dolayı ona daha sonra kızacaktım.

Birden kapım tekmelenerek açıldı ve alkış çalarak içeriye ulaş girdi.

"Uyan vahşi, uyan vahşi, vahşi doğandan çık artık, git bu evden kurtulayım senden!"

Şarkı söyleyerek ayaklarını ritme uyduruyordu. gözlerimi devirdim. Şuna bak ya o mu küçük ben mi küçüğüm belli değil.

"Sabah sabah napıyorsun ulaş ya"

Dolabıma doğru ilerledim. Ne giyeceğimi seçmek için dolabımda gözlerimi gezdirdim.

"Aman allah'ım! sen uyanmış mıydın? nasıl uyana bildin sen? kıyamet kopacak! herkes odalarına!"

Yine gözlerimi devirdim. Annem bu ulaşı büyütürken kaç kere düşürmüş acaba çok merak ediyorum. Babam birden kafasını kapıdan içeriye uzattı.

"Ne simla erken mi uyanmış?"

Ulaş hızlıca kafasını salladı sonra odadan babamla birlikte çıkıp gittiler.

Ulaş bende bir buçuk yaş falan büyük abim oluyor kendisi ama ben ona genellikle gereksiz diyorum. 18 yaşında ama bir kaç hafta sonra 19 yaşında olacak. Ulaşa 18 yaşına girdiği anda yani doğum gününde 'artık reşitsin evden gidebilir misin' diye çok tatlıca sormuştum ama sonucunda yine kavga etmiştik. Bu sene üniversite sınavına hazırlanıyor ama paşamın sınavla alakası yok o anca benimle uğraşsın. aynı okulda mıyız? şükür ki değiliz! annemler bunu için önlem aldılar. Beni başka liseye ulaşı başka liseye kayıt yaptırdılar. O yüzden okulda çok rahattım herşeyi yapabiliyordum.

Hemen dolaptan siyah pantolonumu ve siyah oversize sweatshirtimi aldım ve giyindim okulda sadece siyah giyine biliyorduk buda benim işime geliyordu tabiki. Saçlarıma baktım düzgündü bu benim için çok iyi bir şey. Hızlıca montumu aldım ve aşağı indim.

"Hadi kızım kahvaltıya."

Ama geç kalmıştım lavin kesin kapıda beni bekliyordur.

"Anne ben okulda yerim, lavin kapıda beni bekliyordur geç kaldık zaten otobüse yetişmemiz lazım."

Annem bıkkınca nefes verdi ve kafasını salladı.
Hızlıca gidip annemi yanaklarından öptüm ve el salladım. Hemen kapıya çıkıp ayakkabılarımı giyindim. Lavin dediğim gibi bekliyordu. Koşarak yanına gidip sırtına atladım.

"Yavaş be kızım ben sana söylemiyor muyum sabahları aniden sırtıma atlama diye"

Hemen söylenmeye başlıyordu bu da be öf.
Omuz silktim direkt. O da gözlerini devirdi ve hafifçe saçımı çekti.