Just Another Chance (Revised)

Chapter 5: I Can't

Toper

"Ingat kayo!" Sabi ni tita Mylene habang kinakawayan kami sa loob ng kotse. Hinatid niya kami sa labas. Si tito din kumakaway habang inuumpisahan ang pagcacar wash ng kotse niya.

Hanggang ngayon, iniisip ko pa rin yung sinabi ni tito. Secret daw muna, pagkatapos na lang ng kasal ni Audrey niya sasabihin bilang wedding gift dahil matagal ng gusto ni Audrey makahawak ng malaking project. Sabi nga niya, gusto niya magkaroon ng matatawag mong 'big break' na project.

Medyo kinabahan ako sa offer ni tito. Hindi pa kasi kami nagkaroon ng project from Germany. Usually, French, Italian, and Asian projects lang ang hinahawakan namin ni Audrey. Karamihan pa dun, bahay. Rare ang building projects namin. Siguro yung pinakabig time na project namin so far eh yung sa France. Gustong gusto kasi talaga ni Audrey ng French Architectural Designs kaya tinanggap namin yung museum extension project last year.

Hindi lang naman kami ni Audrey ang kasali sa Aeronautics Building project, kasama din si Dylan. Architecture din kasi ang tinapos niya. Nagkakilala sila ni Audrey nung college. Blockmates. Para na rin daw bonding namin. Lalo na nilang mag asawa. Di pa kasi sila nagkakaroon ng project na magkasama silang dalawa. Kahit yung bahay nila, si Dylan lang nagdesign at kinontrata na niya kong hawakan yung bahay nila as my project. In short, collaboration namin ni Dylan. Ipapakita ni Dylan yun sa reception ng kasal nila. May dalawang kaibigan din si tito na makakasama namin, plus yung pinsan kong Engineer, bale anim kami sa project na 'to. Sa dami namin, talagang malaking project nga siya.

"Eyes on the road, bes!" Sigaw sakin ni Audrey nung muntikan ko ng masagasaan yung pusa.

"You're spacing out. Buti nalang at di pa ko tulog! What's the matter?" Pag-aalala sakin ni Audrey. If only she knew.

"W-Wala." Sagot ko sa kanya nang di siya tinitignan. Di ko talaga maalis sa isip ko yung project.

"Anong wala?! Nagiispace out ka dyan, muntik ka pang makapatay ng pusa! Spill it, Christopher." She's already mad. She's like mom, tinatawag niya kong Christopher pag galit na siya. Di naman pwedeng masira 'tong araw na 'to. Ito nalang yung araw na pwede kaming magsayang dalawa.

"I-I'm just thinking about a project." I started driving again.

"What project? Have a new project offer?" Patay. Think Toper. Think.

"U-Uhm. Yeah." Mag-iimbento nalang ako ng project. I hate lying to Audrey. But I've been lying to her about my feelings since God knows when.

"So, tell me about it. What structure? I can help you with it." Ngiting-ngiting sabi ni Audrey habang nakatingin sakin.

"Wait. May bago kang offer pero yung itsura mo mukha kang tinanggihan ng client. What's the problem?"

"I don't think I can handle it." Nakita ko siyang umiling habang nangingiti.

"Oh, my baby bestfriend. Hanggang ngayon ba naman hanggang talampakan lang ang self-esteem mo? After handling so many superb project ganyan ka pa rin mag-isip? When will you ever be proud of yourself? We did so many great jobs together. You know that. Accept it. Sayang 'yun." Typical Audrey, always there to keep my self-esteem on the right level to trust myself.