ZEYNEPHep birlikte oturup günlüğü okumaya başlamıştık. Çağrı çok gergin görünüyordu. Elimi sıkıca tutuyordu.
ZEYNEP : Aşkım sen iyi misin?
EGE : Çağrı sakin ol. Korktuğunu bu kadar belli etme!
ÇAĞRI : Kes sesini Ege!!
Sonra Çağrı'dan bahsettiği sayfalar geldi. Sınıftakilerin, özellikle de Çağrının ona yaptığı pis zorbalıkları yazmıştı.
"Beni bu okulda istemiyorlar ve gitmem için elimden geleni yapıyorlar. Çağrı bugün telefonumu alıp yere attı. Üzerine ayağıyla ezdi. Daha alalı 1 hafta bile olmamıştı. Bizimkilere kaybettiğimi söyledim. Gerçeği söyleyemezdim!"
"Bugün arkadaşlarım beni almaya geldiler. Sınıfta alay konusu oldu. Çağrı ve Berk yaşadığım yerle ve arkadaşlarımla dalga geçtiler. Özellikle Zeyno'nun eski ayakkabısıyla bayağı eğlendi Çağrı pisliği!
Bu gerçekten çok ağrıma gitmişti. Ama her şeyin zamanla geçeceğine inaniyorum. Zamanla kabullenecekler benide... Umarım!"
Sayfaları okumaya devam ettikçe gözlerim dolmuştu. Ağlamamı engelleyemedim.
ALİ : Ulan siz ne iğrenç insanlarsınız ya! Birde utanmadan Osman amcanın evine mi geliyorsunuz?! Defolun gidin lan!
EGE : Ali yavaş ol! Benim adım bile geçmiyor günlükte!
SİNAN : Bu seni suçsuz yapmıyor ruh hastası!
Çağrı hatasını anlayıp, hiçbir şey söylemeden başını öne eğmişti.
ÇAĞRI : Ne deseniz haklısınız... Kendimi asla affetmiycem.
ZEYNEP : Allah senin belanı versin!
Çağrı'nın üzerine yürüdüğümde Ali beni tutup engellemişti.
ZEYNEP : Ben sana güvendim! Güvendim ya! Nasıl yapabilirsin bunları?! Sizin yüzünüzden Vefa neler yaşadı haberiniz var mı?!
ALİ : Zeyno tamam! Zeyno! Bende kal! Sakin...
Ağlamaktan bayılacak gibi olduğumda Ali ve Sinan beni tutup kenara oturtmuşlardı. Çağrı korkarak ayağa kalkmıştı.
ÇAĞRI : Zeyno!
SİNAN : Hâlâ Zeyno diyor ya! Defol git! Valla elimde kalacaksın!
ÇAĞRI : Arap anlıyorum ama o benim kız arkadaşım.
ALİ : Ya sen ne anlıyorsun?! Tüm yaptıklarının bedelini ödeticem sana! Ölmek için yalvaracaksın bana!
ZEYNEP : Çağrı git buradan! Seni bir daha görmek istemiyorum.
ÇAĞRI : Yapma... Hepsi geride kaldı! Ben değiştim!
Hiçbir şey söylemeden yanlarından gittim. Ali ve Sinan peşimden gelmişti. Ağlayarak onlara sarıldım.
ZEYNEP : Ali sana inanmadığım için çok özür dilerim. Göremedim! Onun nasıl bir pislik olduğunu göremedim!
ALİ : Tamam şimdi her şeyi biliyorsun artık. Kurtuldun Çağrı'dan.
Ali ve Arap'ın ellerini sıkıca tutup ağlamaya başladım.
ZEYNEP : Bana yalan söyledi. Ona sordum Vefa'ya zorbalık yaptı mı diye? O da yapmadım dedi! Meğerse zorbanın bayrak taşıyanıymış!
ALİ : Zeyno ne bekliyorsun? Söyleyecek hali yoktu ki sana! Sende unut artık onu!
EGE
Çağrı hâlâ kendinde değildi. Klasik vicdan azabı çekiyordu.
![](https://img.wattpad.com/cover/317544170-288-k975656.jpg)
ŞİMDİ OKUDUĞUN
AŞIK KALPLER ~ (TAMAMLANDI)
FanfictionAşk neydi benim için? Sürekli didiştiğin o seni sinirlendiğinde bile hoşuna giden Ege miydi? Yoksa en derin acılarımı bile paylaştığım, beni anlayan Çağrı mı? Bunun seçimini ben yapacaktım ve sadece kalbimin sesini dinleyerek hareket edecektim.