မနေ့ညက NamJoon hyung နဲ့ Jin hyung အိမ်ကိုလာလည်တော့ စကားတွေအများကြီးပြောဖြစ်ကြပြီး တစ်ချို့တစ်ချို့သောစကားတွေက သူ့အတွက်အတွေးများစရာဖြစ်လာရတယ်။ မေ့နေတဲ့ကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး တစ်ခုခုများတွေ့မလားဆိုတဲ့ ထင်မြင်ချက်နဲ့ တစ်အိမ်လုံးကို မွှေနှောက်ရှာပေမယ့် ဘာမှရှာမတွေ့ခဲ့ပါဘူး။ အိပ်ရေးမဝတဲ့အပြင် တွေးရာတွေလည်းများနေတာဆိုတော့ ထုံးစံအတိုင်း သူခေါင်းကိုက်တော့တာပဲ။ မနေ့ညထဲကခေါင်းကိုက်တာက ဒီနေ့မနက်မှာပိုဆိုးလာတာကြောင့် သူ ခွင့်တစ်ရက်ယူလိုက်ရတယ်။
အရေးကြီးကိစ္စရှိရင်ဖုန်းဆက်ဖို့ လှမ်းပြောပြီး ချယ်ယောင်းကိုဖုန်းဆက်ပြီးတော့ သူ Sofa ပေါ်မှာခြေပစ်လက်ပစ်ထိုင်ချမိတယ်။ ထိုးကိုက်လာတဲ့ ခေါင်းကြောင့်နားထင်ကျောတွေကိုဖိနှိပ်နေရင်း ဆေးသောက်လိုက်ဖို့သတိရတယ်။အခုတလောသူခေါင်းကိုက်တာပိုဆိုးလာတယ်လို့ Jiminထင်မိတာပဲ။
Sofa ပေါ်ကနေ အားတင်းကာထလာပြီး အိပ်ခန်းထဲရောက်တော့ bedside table ရဲ့အံဆွဲထဲက ဆေးဘူးကိုထုတ်ယူလိုက်တယ်။ ဆေးဘူးအဖုံးကိုဖွင့်လိုက်ချိန်မှာ လက်ထဲကချော်ပြီး ဆေးဘူးက ကုတင်အောက်ကိုလိမ့်ဝင်သွားတယ်။
"ကျစ်.....ဖြစ်ရမယ်...."
ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်ပြီး ကုတင်အောက်ကဆေးဘူးကိုလှမ်းယူလိုက်ချိန်မှာ မွေ့ယာအောက်က ပစ္စည်းတစ်ခုကိုတွေ့လိုက်ရတယ်။
"ဘာပါလိမ့်......."
ခပ်တိုးတိုးအသံထွက်ရေရွတ်ရင်းနဲ့ သူ လှမ်းယူကြည့်လိုက်တယ် ။ တစ်စုံတစ်ခုက မှတ်ဥာဏ်ထဲကနေ အသည်းအသန်တိုးထွက်ချင်လာပုံရတာကြောင့် ရုတ်တရက်ကြီး စိတ်တွေလှုပ်ရှားလာကာ Jimin Laptop ဆီ အမြန်ဆုံးသွားမိတယ် ။ သူ့လက်ထဲမှာတော့ လွတ်ကျသွားမှာ စိုးရိမ်စိတ်နဲ့ ဆုပ်ကိုင်မိထားတဲ့ Memory Stick တစ်ခု ။
..................... Loving So Hard................
ဘုရားကျောင်းသွားတဲ့မနက်ခင်းမှာ Jimin အိမ်ကို Jeongguk အစောကြီးရောက်လာခဲ့တယ်။ ထုံးစံအတိုင်း စက်ဘီးလေးနဲ့။ ထူးထူးခြားခြား
အဝါရောင်မှိုင်းမှိုင်း Modern Hanbok လေးနဲ့ဆိုတော့ Jeongguk ကတစ်မျိုးချစ်စရာ။ Jiminအတွက်ကိုတော့အပြာနုရောင် Modern Hanbok လေးကို ကောင်လေးက ကတိတည်စွာနဲ့ယူလာပေးတယ်။
