my best friend

Hoofdstuk 31

Bo POV
"Hij zei tegen mij dat het niks was maar ik begon te schreeuwen dat ik hem haatte en dat ik haar haatte. Ook zei ik dat ik mama ging bellen om het te vertellen. Ik ben toen het huis uit gelopen en ben naar Sanne gegaan. Toen ik bij Sanne was vroeg ze wat er was gebeurd maar ik wou het niet vertellen omdat mama het nog niet wist. Daarom zei ik maar dat ik mezelf perongelijk had buitengesloten en dat papa nog lag te slapen. Ze geloofde me en vroeg niet verder door. 'S avonds ging ik toch maar weer naar huis maar toen ik thuis kwam zat papa op zn stoel. Ik hoopte dat hij weg was of in bed zou liggen maar dat was dus niet zo. Ik zag allemaal flessen om hem heen liggen en ik rook de alcohol dus ik wou gelijk door lopen naar mijn kamer maar hij hielt me tegen. Hij kwam heel dreigend boven me staan en begon te schreeuwen. Toen ik probeerde door te lopen pakte hij me vast. Ik zei weer dat hij me los moest laten maar hij schreeuwde terug dat ik mn bek moest houden. Ik was zo bang dat ik begon te huilen. Ik zei dat ik het tegen mama zou zeggen en toen sloeg hij me. Hij bedreigde me en zei dat hij me kapot zou maken als ik ook maar iets tegen mama zou zeggen. Ik begon nog harder te huilen dus sloeg hij me weer en toen viel ik op de grond en was alles zwart."