12

34 3 0
                                        

Πριν δύο χρόνια :

Audrey:
Τι κάνεις παιδί μου , γιατί είσαι έτσι ; Γιατί δεν ήρθες σχολείο ; Είσαι άρρωστη ,πονάς πουθενά και άνοιξε κανένα παράθυρο εδώ μέσα να μπει λίγο φως άντε ξυπνά

Άσε με , δεν θέλω να κάνω τίποτα θέλω να μείνω στο σκοτάδι δεν θέλω φως ... Ναι πονάω και πονάω παρά πολύ μάλιστα όχι σωματικά αλλά ψυχικά δεν αντέχω να τον βλέπω άλλο ,το αποφάσισα πρεπει να του πω τα πάντα όλα όσα νιώθω δεν μπορώ άλλο να τα κρατάω μέσα μου

Audrey:
Άσε τις βλακείες και ξυπνά δεν θα πας πουθενα δεν θα πεις τίποτα κατάλαβες ;;
Στο μόνο μέρος που θα πας είναι το μπάνιο να πλυθείς να κάνεις μπάνιο ,και να πάμε κάτω να φας κάτι γιατί δεν νομίζω να έχεις δει τίποτα βασικά είμαι σίγουρη ότι δεν έχεις φάει οπότε ναι τελείωνε και άσε τις χαζομάρες για άλλη μέρα . Άντε γλυκιά μου νεράιδα ...

Αφού με χίλια ζόρια σηκώθηκα αποφάσισα να κάνω ένα μπάνιο και να πάω να φάω κάτι και έτσι τελείωσα και πήγαμε κάτω στην κουζίνα που είχε μαγειρέψει η γλυκιά μου μαμά είχε φτιάξει φακουλες το αγαπημένο μου όπως καταλαβενετε και εννοείται προφιτερόλ 

Μην με ξεχάσεις Место, где живут истории. Откройте их для себя