Amor Inesperado

Chapter 2

"What are your two plans?" Astrid's dad asked.

"About what Dad?" Astrid replied.

"In your life. Maybe you want to give us a grandchild," Saad ng Daddy ni Astrid kaya naman nasamid ako bigla.

Andito kami ngayun sa Isang resto, as usual kasama ang pamilya naming dalawa. Napatingin sila sa akin kaya pilit akong napa ngiti.

"Sorry" mahinang sabi ko.

"Anak, wag kana mabigla kapag tinatanong namin kayo ni amigo ng apo dahil, sa totoo lang ay gusto na din namin ng mommy mo ng apo." Sabi ni Daddy ko.

Pilit ako ngumiti, as in pilit yung parang natatae "Pa, parang masyado namang maaga" sabi ko.

"Halos ilang taon na kayo mag Asawa Saffira, dapat ay mag anak na kayo" sabi ni Daddy. Ang kulit shet.

Pano kami mag kaka anak ng hinayupak na katabi ko kung di ko nga sya gusto at di nya nga ako gusto? Ano yun mag shug-shugan kami na walang pag pagmamahal pede ba yun?

"Maybe Amor isn't ready for us to have a child" sabi ni Astrid kaya napalingon ako sa kanya. Tinaasan ko sya ng kilay.
Shuta ba sya? Ako nanaman sinisi nya, as if gusto nya anakan ako.

Binalik ko ang tingin kila Daddy at Papa ni Astrid "Nag aaral pa po kase kami at saka wala pong time si Astrid akin ngayun." Sabi ko. Walangya si Astrid kaya wawalangyain ko din sya.

"What? It's that's true Astrid?" Tanong ni Papa sa kanya. Nakita ko pa ang pagkagulat sa muka ni Astrid.

Deserve mo.sabi ko sa isip ko nang lingunin sya

"What? Of course not-" sabi nya at napatigil bigla "I mean Sometimes, I have a lot to do at school and I'm very busy" pag papaliwanag nya.

"It's not good that you lose time with your wife, Astrid" Kulang nalang ay tanggalin ko yung tenga ko  kapag naririnig ko yung 'wife' na yun

"Yeah, I know." Sagot ni Astrid sa daddy nya pero nakatingin sya sa akin.

Alam ko yung tingin na yan e, inis na sya. Sarap humalak-hak, sinisisi nya ako na ayoko pa mag ka anak ha.

Nag kuwentuhan pa ang mga magulang naming bago finally napag desisyonan na nilang umuwi.

Wala naman kase kaming kinalaman sa mga pinag uusapan nila, ewan ko bat sinama pa kaming dalawa nitong si Astrid. Pagod na nga ako sa school pagod pa ako sa pakikipag plastickan sa mga magulang namin.

Oo plastikan. Hindi ko naman kase ginusto tong kalagayan ko ngayun. Basta alam ko lang di pa ako pinapanganak kasal na ako kay Astrid na.

"Bye Dear" pag papaalam sa akin ni mommy bago kami nag lakad ni Astrid pa punta sa parking lot.

Kahit ayokon naman kasama tong asungot sa gilid ko ay wala akong choice, Wala akong sasakyan.

"Why did you say earlier that I don't have time for you?" Panimula ni Astrid the great.

"Wala kang pake" sabi ko sabay irap.

"What?" Di makapaniwalang taning nya

"What?" Sakrastikong pag gaya ko sa kanya. Kita ko ang pag ka inis sa muka nya.

Wala namang bago.

Sanay naman na ako sa kanya dahil sa Araw-araw na kasama ko sya at ka bardugalan ay kilala at alam kona ang mga expression nya.

Che.

"That's not true." Sabi nya

"Anong that's not true?.Bakit may Oras ka ba sa akin?" Tanong ko sa kanya. "Hoy Astrid, kahit naman di tayo tulad nung mga mag asawa talaga ay alam ko na wala kang time sa akin noh!" Sabi ko sa kanya. Di ko naman sinasabi na magka time sya sa akin, kanya na yang time nya duh.