Kulak verin mısralarıma
Git git bitmez yol yolsuzlara
Halk biter
Ve de yol gider
Halkın parasına,
toprağına,
namusuna,
ay yıldızına...
Duyar mı beni?
-Sanmam
Yetimden almaların hiç bitmez
Davan ve karakterin incinmez
Koltuk bu asla devrilmez
Halktan alır namuslular.
Paralar,
yollar,
betonlar...
Mazlumlara çıkmayan her dava haramdır bana
Yetimin hakkını bilmeyen düşmandır bana
Adaleti sevmeyen aşk dokunmaz ruhuma
Doğruyu konuşmayan şarkı duyulmaz kulağıma
Çalın,
söyleyin,
oynayın,
alın ve satın vatanı.
Halktan çalan uğramasın bana
Ey! Halktan çalan namuslular.
40 yıl dolaşır evliyalar bu âlemde
Gözler bürünmüş görmez asla mahşerde
Görmesem de tanırım zayi evrende:
Halktan çalan namuslular.
Şimdi bir olalım gönüllerimde
Ses verelim zihnimde fikirlerime
Ağlasın binbir gece bilmeyen hallerime
Gelmesin mezarıma ölülerime
İnanmasın sarı saçıma mavi gözüme
Halktan çalan namuslular.
Saçlarıma dokunmazsa rüzgarın
Gölgelerinde sevişirdi martılar ağaçların
Sevdaya çıkmaz mı patikaların
Ucu bucağı satılmış vatanın
Kimden çalar bu namuslular?
Nehirleri akar yokuş aşağı oluşur okyanuslar
Dağların zirvesinde erimez asla karlar
Her fikre destek verir avanaklar
Yalnızca halktan çalar namuslular.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Topluma Dair
PoesíaBu hikaye serimizde toplumsal acılara, toplumsal olaylara, toplumun çoğunu etkisi altına almış veya almaya hazır olaylara dair şiirler yer almaktadır. Bu hikaye serimizde her ne kadar siyasetten uzaklaşmak istedikçe içine batsak da siyasetten kilome...
