"ဖုန္းနံပါတ္အစိမ္းပဲ...ဘယ္သူ႕ဆီကပါလိမ့္..."
ျမတစ္ေယာက္ ဖုန္းမ်က္ႏွာျပင္ေပၚ ထင္ဟပ္လာတဲ့ အမည္မသိ ဖုန္းနံပါတ္စိမ္းအား တစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္ရင္း တီးတိုးေရ႐ြတ္လိုက္မိသည္။ တစ္ၿပိဳင္တည္းမွာပဲ သူမရဲ႕စိတ္အာ႐ုံဆီ အေျပးဝင္ေရာက္လာေသာ မီးခိုးေရာင္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ ညွို႔မ်က္ဝန္းတစ္စုံ။ ဟိုေကာင္မေလးမ်ားလားဆိုေသာ အေတြးတို႔ျဖင့္ ဖုန္းကိုလက္ခံလိုက္မိပါရဲ႕။
/ဟယ္လို...မမ.../
ႀကိဳတင္ေမွ်ာ္မွန္းထားပါေသာ္လည္း ဖုန္းကိုင္ကိုင္ခ်င္းထြက္ေပၚလာေသာ ခပ္ရွရွအသံေလးေၾကာင့္ ျမရဲ႕ေက်ာရိုးေတြပင္ ေထာင္မတ္သြားရ၏။ မမတဲ့။ အဲ့ဒီနာမ္စားေၾကာင့္မ်ားလား။ မဟုတ္နိုင္။ အဲ့ဒီနာမ္စားက ျမႏွင့္စိမ္းသည့္နာမ္စားေတာ့မဟုတ္။ သွ်န္းႏွင့္ ဟိုအႁမႊာႏွစ္ေကာင္သာမက ေက်ာင္းတုန္းက ဂ်ဴနီယာေလးေတြ၊ လက္ေအာက္ဝန္ထမ္းေလးေတြဆီကလည္း မၾကာခဏ အေခၚခံေနရသည့္နာမ္စားပါပဲ။ ယခုအခါမွ ထိုနာမ္စားက ျမကို ရင္ခုန္ေစေနသတဲ့လား။ အို...နာမ္စားတစ္လုံးအတြက္ႏွင့္ ရင္ခုန္ရေလာက္ေအာင္ ျမကဆယ္ေက်ာ္သက္ကေလးလည္းမဟုတ္။
/မမ.../
ေရာ္...ခက္ေတာ့တာပဲ။ ထပ္ေခၚေနျပန္ပါၿပီ။ ဒီအတိုင္းဆို ျမမထူးမခ်င္းကို ေခၚေနမည့္ပုံ။
"အင္း....မင္း..စဥ္းစားၿပီးၿပီလား..."
မိမိထက္၆ႏွစ္ေလာက္ငယ္ေသာ ဒီကေလးေရွ႕မွာ ျမရဲ႕ဒီလိုပုံစံကို မျပခ်င္သျဖင့္ စကားတို႔ကို အေတာ္ေလးထိန္းေျပာေနရ၏။
/ဟုတ္ကဲ့...ျမဴစဥ္းစားၿပီးပါၿပီ.../
"ဒါျဖင့္...မင္းအေျဖက..."
/ျမဴ...မမဆီကိုလာခဲ့မယ္...အေရာက္လာခဲ့မယ္.../
အို...ဒါကဘယ္လိုစကားပါလိမ့္။ ျမဆီ ေခၚထားတာမွ မဟုတ္ဘဲေလ။ သွ်န္းဆီ လာေတြ႕ဖို႔ ေခၚထားတာကို လူကိုသက္သက္မဲ့ ရင္တုန္ေအာင္ ပညာျပေနျပန္ပါၿပီ။ ျမဴဆိုသည့္ ဤကေလးမက တကယ္ေၾကာက္စရာ။
"အို...တို႔ဆီမဟုတ္ပါဘူးေလ.."
/ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္...ျမဴက မမတို႔ဆီလာရမွာပဲမဟုတ္လား../
YOU ARE READING
မြကြေးမုံ
Romansa[Unicode] အို...မြကတော့ မှန်တစ်ချပ်ပဲ.. ကိုယ့်ကိုမဲ့ပြတဲ့ ဘယ်မျက်နှာကိုမှ ပြန်ပြုံးပြမှာမဟုတ်ဘူး... Mya Kyay Mone [Zawgyi] အို...ျမကေတာ့ မွန္တစ္ခ်ပ္ပဲ.. ကိုယ့္ကိုမဲ့ျပတဲ့ ဘယ္မ်က္ႏွာကိုမွ ျပန္ၿပဳံးျပမွာမဟုတ္ဘူး... Mya Kyay...
