2. Bölüm ( Düzenlendi)

3K 241 43
                                        

Kurgu tutmuş. Ben buna çok sevindim. Okuyan herkese çok teşekkür ediyorum. İyiki varsınız burada biz bir aileyiz.
Masal okuyucuları sizleri çok seviyorum.
Keyifli okumalar oy vermeyi ve bol bol yorum yapmayı unutmayınız.
🤍🧿🥳
Oy sınırı 50 Oy 20 yorum

....
Küçükken bize hep ölüm nedir sizce derlerdi?
Ölüm, canlı bir varlığın hayati faaliyetlerinin kesin olarak sona ermesidir. Canlı varlıkların herhangi bir dokusunun canlılığını kaybetmesine de ölüm denir. Canlının ölümünden bahsedebilmek için hayati faaliyetlerin bir daha geri gelmemek üzere sona ermesi şarttı.

Sevdiklerimizin toprağa gitmesi bizim için bir yıkım. Ölümle burun buruna gelmek de ölüme girer mi?

....

Hastane koridorlarından hep nefret etmişimdir. Bize hiç iyi haberler verilmez o koridorda sevdiğimiz insanların iyi olup olmadığını öğrenmek için beklediğimiz bu koridorda kimine mutluluk kimine ömrü boyunca çekeceği acıyı veriyordu.

Demire gelen telefon ile apar topar hastaneye gelmiştik. Masal'ı annem ile evde bırakmıştık.

Şimdi ise boş koridorda ameliyathane önünde iyi olup olmayacağına dair bir haber bekliyorduk.

Hastaneye gelene kadar Demir sadece susmuştu. Hala da susuyordu gözleri kıpkırmızı olmuştu. Kendini sıkıyor acısını içine atıyordu.

Zincirleme kaza olmuş yolda hızlı ve alkollü araç kullanan birisi yüzünden beş araba kazaya maruz kalmış ve hepsi de can çekişiyordu.

Alper baba her zaman bana destek olmuştu. Babam bu olayı ilk duyduğunda bir süre benimle konuşmadı. O zamanlar hamile olduğum için hormon bozukluğu yaşıyordum. Buda bebeği riske atıyordu. Alper baba bana babam gibi davranmış her şeyim ile ilgilenmişti

Ona hakkını ödeyemezdim. Bu evlilik işini de o yaptırmıştı. Ben o zamanlar korkuyordum nasıl olur diye. Oda benimle konuşup halletmişti, aranızda anlaşma yapabilirsiniz demişti.

Kafamı sağ tarafa çevirdiğimde Demirin abisi Kerem abi ve eşi Yelizi gördüm. Bu tarafa hızlı bir şekilde geliyorlardı.

"Demir!" Diye bağırdı Kerem abi.

Demir abisinin sesini duyunca başını o tarafa çevirdi.

Ayağa kalkıp abisine doğru ilerledi. İki kardeş birbirlerine sarıldılar.

"Noldu babama Demir! Apar topar geldik buraya zaman nasıl geçti bilmiyorum."

"Abi bizde anlamadık ki amınakoyim hiç kimse de bir şey demiyor. Hastaneyi birbirine katacağım az kaldı."

"Sakin ol tamam çıkarlar şimdi. Ceren nerede? Annem nerde?"

"Annem kötü oldu. Sakinleştirici alıyor Ceren de onun yanında."

"Anladım kardeşim."

Bende yanlarına doğru gittim. Yeliz telefonda birisi ile konuşup kapatmış yanımıza gelmişti.

MasalBağımlısı olacağınız hikayeler. Şimdi keşfedin