Part 9

1.6K 30 0
                                        

ဒီနေ့ကား မြန်မာပြည်သို့ ပြန်မည့်နေ့ဖြစ်လေသည်။
လေယာဉ်ချိန်ကို မနက် ၄နာရီ ချိတ်ထားသည်။

ဘယ်အချိန်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် လက်ဗီးဂစ်ဂ် မြို့တော်ကြီးက သာယာနေတုံး ။

မီးရောင်စုံများဖြင့်

ထိုမြငိကွင်းများကို တည် ကား မှန်ပြင်မှ ငေးကြည့်မိသည်။

သူဘေးရှုခင်းများကို ကြည့်နေတုံး သူ့လက်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာသော တိုင်း၏လက် ။

တည်သူ့ကို လည်ပြန်ကြည့်လိုက်သောအခါတွင် သူက တည့်အား ပြုံးကာ ကြည့်နေလေသည်

"မြန်မာပြည် ပြန်ရတော့မယ်ဆိုတော့ ကိုကို ပျော်နေလောက်ပြီပေါ့ "

" မဟုတ်ပါဘူး"

"ဒီမှာ မပျော်ဘူးလား "

"မပျော်လို့ရှိရင် မင်းနဲ့အတူ ဟက်ပီး ဟန်းနီးမွန်းကို ဖြတ်သန်းပါ့မလား "

"ဟားဟားဟားး "

သွားစွယ်လေး နှစ်ချောင်း ပေါ်လာသည်အထိ ရယ်မောပြီးနောက်

"ကျွန်တော်က စ တာပါ "

"သိသားပဲ "

"ကိုကို "

"ဟင် "

"မြန်မာပြည်ရောက်ရင်လေ အင်းလေးကန်ကို လျှောက်လည်ချင်တယ် "

"ဟမ် မင်းအရင် ငါနဲ့ မယူခင်တုံးက လာသေးတာပဲကို"

"အဲ့တုံးက သိပ်မလည်လိုက်ရဘူးလေ ဖောင်တော်ဦးဘုရား ကိုလည်း မဖူးခဲ့ရဘူး "

"အော် အခုက ဖောင်တော်ဦး ဘုရားပွဲ မရှိသေးလို့ စည်မှာတော့ မဟုတ်ဘူး "

"သိပါတယ် "

"အင်းးး မင်းလည်ချင်ရင် လည်ပေါ့ ငါလိုက်ပို့ပေးပါ့မယ် "
ခေါင်းလေး တငြိမ့်ငြိမ့်နဲ့ သူ့ရဲ့ လက်ကို ပြန်လည် ကိုင်လာသော တည်အား ကြည့်ကာ အူယားလာ၍ အသံတစ်ခု ပြုလုပ်မိသည်။

" အားးးး "

အော်သံကြောင့် တည် လန့်ဖြန့်သွားပြီး

"ဘာလို့အော်တာလဲ "

"အဟွန်း ကျွန်တော် ယောကျာ်း အင်းသားလေးက ချစ်ဖို့ကောင်းနေလို့ပေါ့ဗျာ "

မောင်ပိုင်စည်းပါရစေWhere stories live. Discover now