22 BÖLÜM

3.3K 104 22
                                        

Ayaklarımıza damlayan denizin damlalarını izliyorduk. İkimizde bankta oturmuş öylece sahili seyr ediyorduk. Aklında dolanan soruları bana sormasını istiyordum. Ama bunu yapmıyordu. Üstüme gelmek istemiyordu. Teklifinden vazgeçerim diye ürkekti.

"Aklında dolanan soruları bana sora bilirsin korkma" anında bana dönen gözleri biraz bakmış sonrasında geri yerine dönmüştü. "Aklımda sadece bir soru var ama sormak istemiyorum zamanı değil" zamanı şimdiydi. Eğer şimdi sormazsa hiç bir zaman soramazdı.

"sevdiğim içinmi evleniyorum seninle yoksa koruyasın diye mi. Bu soru dönüyor değil mi aklında?" Merakla gözlerime baktı. Nerden anladığımı soracaktı herhalde. Ama bilmiyor ki çok belli etdiğini. "Nerden anladın?"

Dudaklarımda oluşan gülümseme o kadar sıcaktı ki. "Sence fazla belli etmiyormusun?" Birşey demeden başını salladı. Düşünüyordu hemde çok fazla. Ve çok gariptik. Evlenicez ama bir birimizi doğru düzgün tanımıyoruz.

"Aklında şüphe bırakmak istemiyorum. Bu kadar düşünmenide istemiyorum afran. Ve.." ona döndüğümde oda bana dönmüştü. Ellerimi ellerine koyarak baktım gözlerine. "Ve sana aşık olduğum için seninle evleniyorum afrann"

Aşıktım. Öyleydim yani. Aşktan öteydi belki. Belkide bizden daha iyi aşıklar vardı ama aşıktım.
Birşey söylemiyordu. Öylece bakıyordu gözlerime. Kara gözleriyle bakıyordu bana. Bana özel olarak yaratılmış o gözlerle bakıyordu.

Anlamadığım bir anda. Sadece 1saniye içinde ellerini yüzüme yerleştirerek dudaklarıma haps oldu. Yaşadığım utanc ve şokla gözlerim açık tepkisiz kalmıştım. Öpücüğü kısa sürerek ayrıldığında alnını alnıma yasladı. Umarım birisi görmemiştir.

"Sana aşığım" biliyordum işte. Hisslerime inanıyordum. Aşıktı bana. Ona yaklaşarak yanağına küçük bir buse kondurarak çekildim. "Sana aşığım afrannn" ismini uzatarak söylemem ikimizide güldürüyordu.

"Seni yarın ailemle tanıştırmak istiyorum. Biran içinde benim olmanı istiyorum aslım" ne? Ailesiylemi tanışacaktım? Bu çok heycanlı ve utançlı olacak. Ama yapa bilirim. Saygılı bir aile olacağına eminim.

"Olur heycanlı olacak. Tanışalım bakalım afrann"

~ERTESİ GÜN~

Kafamı yastıktan kaldırarak gülümsedim. Bugün afranın ailesiyle tanışacaktım. Yatağımdan kalkarak ayağıma giydiğimm terliklerle banyoya koştum. Sıcak bir duş alarak işlerimi hall ettim. Bornozla aşağıya inerek defnenin kahvaltı hazırladığını gördüm. Yanına giderek yanağına öpücük kondurdum.

"Günaydınn defnemm" gülerek bana çay koyduğunda oda saçlarımı öperek "günaydınn uykucu ablam sonunda uyandın ha" ağzıma atdığım peyniri çiğnerken konuştum. "VAllaha öyle huzurlu uyudum ki uyanmak istemedim." Aslında defneye eve gelmemesi için mesaj atmıştım ama halsiz olduğunu eve gelmek istediğini söylemişti. Bende çok üstüne düşmemiştim.

"Nasılsın şimdi dün gece halsiz olduğunu söyledin iyimisin" oda masaya oturarak çayından bir yudum aldı. Aynı zamandada şakaklarına masaj yapıyordu. "VAlla abla o kadar çok eğlendik ki halim yoktu yani. Afranın abiside oradaydı onunlada iyi anlaşıyoruz" hmm demek öyle defne hanım.

"Güzell. Hoşuna gittimi peki?" Kaşının biri hava kalktığında gözlerini masaya çevirmişti. "Kim? Afranın abisi mi? Arkadaşız sadece abla" gülerek kafamı salladım. Öyledir kesin. "Ben evleniyorum" çayımdan bir yudum alarak sanki normalmiş gibi söylediğim sözle defne ağzındaki ekmeği masaya tükürmüştü. Yüzümü buruşturarak bi masaya bide defneye baktım. Bu kız gerçekten çocuktu.

AŞIK MAFYA  -(18+)-Stories to obsess over. Discover now