Merhaba pankeklerimmm yine uzun naradan sonra geldim. İşlerim olduğundan dolayı yazamıyorum kitabı. Ama yinede bazı kalıcı izleyicilerim var. Başlayalım canlarım.
Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
Başlayalım💗
(Aslıdan)
2gündür şirkete gitsemde kaan'ı görmüyordum. Sorduğumda ise bazı işlerden dolayı gelmiyordu. Onun yerine asistanı buse hanım işlerini hall ediyordu. Merak etmiştim ama sormayacağımıda iyi biliyordum. Şirket'deydim saat 12:45'ti arzu odama kahve getirmiş kahvemi içerek dosyalara göz atıyordum. Telfonumu alarak barışa msj attım.
Barışım🤍:
Siz: naber canm buluşalımmı?
Barış mesajıma anında cevap vererek
Barışım🤍: İyi canım senden? Evet olur bizde kaan' beyle oturuyoruz.
Gördüğüm mesaja şaşırmıştım. Barış ve kaan? Ne alaka yani'ki?
Mesajdan çıkarak telefonu kapatdım. İki gün şirkete gelmemiş barış'lamı buluşuyordu? Şaka gibi! Çeketimi alarak odamdan çıktım. Asanaörü bekleyerek telefonumla uğraştım. Asansör 24'cü kata geldiğinde kapısı açıldı . Asansöre binerek aşağı katı bastım. Geldiğimde şirketden çıkarak arabama doğru ilerledim. Arabayı çalıştırdığımda barışın atdığı konuma baktım. Tanıdığım bir caffe'ydi o yüzden bildiğim yolu sürdüm.
Caffe'ye geldiğimde arabamdan indim çoktan park etmiştim bile. İçeri girdiğimde gözümle barışı aradım. Ama yoktular. 6 7 masa doluydu ama barış yoktu nede kaan. Offlayıp telefonumu çantamdan çıkardım. Barışın ismini buldum ve çaldırdım. Caffe'nin mutfak yerinden kaan barış ve çalışanlar çıktığında müşterilerde alkışlayarak 'iyiki doğdun aslı' okuyordular. Donup kaldım. Bugün benim doğum günümüydü? Şaka canım? Ağzım açık bir şekilde kaan ve barışa bakıyordum. Resmen doğum günümü unutmuştum. Kaan yanıma geldiğinde pastayı bana uzatarak 'üfle' söyledi. 'Benim? Benim doğum günüm mü bugün?' Sorduğum soru karşısında herkes kahkaha atıyordu. Barışa baktığımda bana gözü dolu dolu bakıyordu. 'Siz ne yaptınız yaa? Ağlayayımmı şimdi?' Barış bana sarıldığında 'ağlama canım arkadaşım. Doğum günün kutlu olsun' gözlerim dolduğunda yukarı bakarak yaşların akmamasını sağladım. Barış benden ayrıldığında kaanda bana sarıldı. Ona kızgındım. Kaan'dan ayrılarak 'çok teşekkür ederim gerçekten çok mutlu oldum' yeniden gözlerim dolduğunda yukarı baktım. Ağlamicam bugün doğum günüm nede olsa. Kaan bana bakarak 'doğum günün kutlu olsun aslı' gözlerine baktım. Altı çökmüş yorgun görünüyordu. Neden bu haldeydi? İki gündürde şirkete gelmemişti.
2saat öyle caffe'de oturduktan sonra barış davası için gitmişti. Kaan'la baş başa kalmıştık. Kaan ayağa kalkarak 'gel sana süprizim var' gözlerimi büyüterek 'ne süprizi' elini uzatığında elini tutdum. 'Gidince görürsün' caffe'den çıkarak arabaya bindik. Konuşmuyorduk. İki gündür nerede olduğunu merak ediyordum. O yüzden ağzımı açıp ilk konuşan ben oldum. 'Unuttun mu beni?' Kaşlarını çatarak bana baktığında 'iki gün. İki günde unuttun mu beni?' Anlamış olacakki çatılan kaşları düzleşti. 'Neden unutayım ki? Anlamadım' anlamıştı. Söylemek istemiyordu anladığını. 'İki gün neden yoktun? Neredeydin? Hem neden bu kadar yorgun görünüyorsun?' Gözlerini bir iki saniye kapatıp geri açtığında konuştu. 'İşler vardı. Başka işler o yüzden gelemedim bütün işide asistanıma devr ettim. Ama yarından itibaren dönücem. Merak etme' büyük bir iç çekerek. 'Ne yaptığını sormadım. Veya işlerini kime devr etdiğini sormadım. İki gün neden yoktun? Nereye gittin. Neden yalnızdım?' Gözlerime yoğun duyguyla baktı ve kafasını yola çevirdi. Cevap bile vermedi. Yarm saat'in sonunda ormanlık bir alanda durduk. Anlamamıştım neden buraya geldiğimizi. Birşey söylemeden arabadan indi. Bende arkasından indim ve onu takip etdim. 5dakikanın sonunda bir boş yerde durmuştuk. Biraz uzakra ağaçlar vardı. Kaan karşıma gelerek gözlerime baktı. Havada baya kararmıştı. Birazda üşüyordum. 'Seni unutmam unutamam. Sen benim küçük kızım'sın. Sen benim narin ince sevdiğim kadınsın. Ne kadar güçlü görünsende başın hep dik olsada ne kadar narin kırılgan bir kalbin olduğunu biliyorum. Çünki seni tanıyorum. Bu seninle geçirdiğim ilk doğum günün. Hep kenardan izlerdim doğum gününü beni tanımazdın. Ama şimdi yan yanayız iyiki doğdun' konuşması bitdiğinde heryer ışıklandı. Orta boy bir klübe yerde ışıklar ve güller. Herşey çok güzeldi. Heleki sözleri. Ne söylemişti o? Beni sevdiğini söylemişti. Beni izlediğini söylemişti. Beni tanıdığını söylemişti. Doğrumuydu? Gözlerimden yaşlar akınca kendime hakim olamadım ve koşarak kaan'ın boynuna sarıldım. Gözlerimdeki yaşlar yanaklarımdan süzülüp onun çeketine damlıyordu. 'Sen...sen ne yaptın böyle?' Biraz daha sıkı sarıldım. Sanki içime sokucakmışım gibi sarılıyordum. 'Böyle kalalım. Böyle kalalım ki ikimizde aynı kokalım' söylediği şeyle dahada kaldım öyle.
Biraz öyle kaldıktan sonra klübeye girdik. Çok şirindi. Resmen rüya gibi. 'Burası çok güzel çok çok teşekkür ederim. Ömrümde aldığım en güzel hediye' ona taraf döndüğümde bana gülümseyerek bakıyordu. 'Ben teşekkür ederim karşıma çıktığın için' gülümsedim sadece. Gözlerim dolu dolu gülümsedim. Mutfağa girerek inceledim. Çok güzeldi. O ahşapların kokusu beni benden alıyordu. Omzumda sıcak nefes hiss etdiğimde arkamı döndüm. Kaan arkamda kokumu içine çekiyordu. 'Çok güzel kokuyorsun' gözlerine bakarak onu inceledim. Ne kadarda yakışıklıydı. Ellerimi yüzüne yerleştirdiğimde gözlerini açarak bana baktı. Dudaklarımı dudaklarına yapıştırdım. Buna ihtiyacım vardı. Şaşırmıştı. O yüzden karşılık vermiyordu. Artık alıştığında oda dudaklarımı dişleyerek öptü. Öpüşmemiz çok iyiydi. Derin anlamlı. Ellerimi boynuna sardım ve dilimi içeriye doğru ittim. Oda ellerini kalçama koyarak beni kuçağına kaldırdı. Sehpaya yaslayarak kendine çekti. Erkekliğini hiss etdiğimde inledim. İnlememle kasıldı ve dudaklarımı dişlemeye başladı. 'Ahh acıyor' dudaklarımda sıcak sıvı hiss etdiğimde kanadığını anladım. Ama umursamayarak yine dudaklarına yapıştım.
