Avalon (jaar 1)

Gevaarlijke tijden

De volgende ochtend renden Loena en Avalon naar het ontbijt voordat de professor, die hun begeleiden hen kon tegen houden. Ze hadden hun zinnen erop gezet om Ginny te zien. Hijgend liepen ze de Grote Zaal in. 

De Swaderichs waren er al, vrolijk pratend met elkaar. De Huffelpuffs kwamen net achter Loena en Avalon binnen. Ze zagen er een beetje bezorgd uit. De Gryffoendors kwamen binnen. Ze zagen er bang en verdrietig uit. Avalon begreep de angst nadat kasper degene was geweest die was aangevallen.

 Loena gaf Avalon een duwtje en wees naar de andere kant van de tafel. Gelukkig zat Ginny daar. Ze zag er heel bleek en heel moe uit. Maar ze was veilig. De twee liepen naar haar toe. "Ginny!" zei Avalon terwijl ze haar snel een knuffel gaf. 

"Je bent in orde. We waren zo bezorgd om je." Ginny keek op. "Waarom?" vroeg ze. "Je was in de gang waar Kasper werd aangevallen seconden voordat of nadat het gebeurde. We waren zo bezorgd." voegde Loena eraan toe. "Nee, dat was ik niet." antwoordde Ginny. "Ja, dat was je wel. We hebben je gezien," zei Avalon. "Dat kan niet. Ik was daar niet. "zei Ginny weer. 

"Ginny, we hebben je gezien." Benadrukte Avalon. "Misschien was ze aan het slaapwandelen. Ze zag er echt niet uit. als of ze wist waar ze was" zei Loena. Gladianus Smalhart had zich een weg gebaand naar de Grote Zaal. Hij schraapte zijn keel. Zijn stem werd magisch versterkt. Het kostte hem 3 keer om de aandacht van de hele school te krijgen. 

"Goedemorgen, leerlingen. Ik heb speciale toestemming van het schoolhoofd om vanavond om acht uur een Duelleerclub te beginnen. Voor het geval we ons ooit moeten verdedigen. Zei hij. Avalon ging naast Ginny zitten."Daar ga ik echt niet naar toe," fluisterde ze. "Oh,en trouwens, aanwezigheid is verplicht," 

voegde hij eraan toe."Geweldig, precies wat ik wilde," zei Avalon sarcastisch.Dus die avond, na het eten, waren ze allemaal terug in de Grote Zaal. De huistafels stonden allemaal bij elkaar op een lang podium. Er lag een groot blauw tapijt op, met overal sterren en lange witte lijnen."De stem van Gladianus smalhart klonk door de zaal

"Kom allemaal bij elkaar, kom allemaal bij elkaar. "Kunnen jullie me allemaal horen? Kan iedereen me zien?" vroeg hij. Het was nauwelijks hoorbaar boven het gegil van de meisjes uit. "Zoals jullie allemaal weten," zei hij, "heb ik van professor Perkamentus toestemming gekregen om deze Duelleerclub op te richten. Het is om jullie te leren jezelf te verdedigen. Opnieuw gilden de meisjes toen hij passeerde. 

Smalhart trok zijn nu hemelsblauwe mantel uit en gooide hem in de verzamelde school. Er brak een grootscheep stouw trekgevecht om uit. Uiteindelijk wist een van de oudere Grifoendor leerlingen hem te pakken. Ze vouwde hem stralend op.

 "Goed, deueleren moet met minstens twee, dus ik wil jullie voorstellen aan mijn lieftallige assistent. Professor Sneep." Zei hij. 

"Ohja, hij is lieftallig," zei een van de Wemel tweeling. "Ongeveer net zo lieflijk als een boon met kots smaak lieflijk is," zei zijn broer. Ondanks zichzelf lachte Avalon. Niet echt oplettend hoorde ze een klap. Ze keek terug naar de tafel en zag Smalhart plat op zijn rug liggen. 

"Denk je dat het goed met hem gaat? "hoorde ze iemand vragen. "Wat maakt het uit?" reageerde Ron Wemel. Smalhart zei iets over dat het duidelijk was wat Sneep ging doen, en als hij het wilde tegenhouden, het te makkelijk zou zijn.

"Dat is net zo waarschijnlijk als dat ik Minister van Toverkunst word," zei Fred. Avalon lachte weer. Een paar minuten later vroeg Smalhart om twee vrijwilligers. Hij stelde Ron en Harry als eerste voor. Sneep kwam echter tussenbeide. 

"Met de eenvoudigste betovering veroorzaakt Wemel's toverstok verwoesting. Iets defensiefs en we kunnen Harry in een luciferdoosje naar het ziekenhuis sturen. "antwoordde Sneep. En toen stelde hij Draco Malfidus voor. Avalon kon niet echt zien wat er gebeurde, maar na een paar heftige spreuken kregen ze te horen dat ze alleen elkaar hoefden te ontwapenen.