Avalon (jaar 1)

De waarheid achter de legende

Ze hadden besloten. Ze gingen Fred, George en misschien zelfs hun broer Ron halen. Ze renden de gemeenschappelijke ruimte uit en liepen naar het portret dat de gemeenschappelijke ruimte van Griffoendor verborg. 

Ze gaven het wachtwoord en gingen naar binnen. Avalon zou nooit vergeten wat ze daar aantroffen. Bij de open haard stond Percy, de oudste van de gebroeders Wemel, in het vuur te staren. De tweeling zat in de stoelen voor het vuur. Ze zagen er verslagen uit. Een tienerjongen met een donke huidskleur zat voor hen en praatte met een zagte stem.

De rest van het Griffoendor huis zag er even verslagen uit als de 3 broers. Er was geen teken van Ron of Harry. Loena en Avalon gingen naast de Wemels zitten. "Jongens, we moeten iets doen." zei Avalon. "Ik ben een en al oor." zei George. "We moeten die kamer in." zei Loena. "Graag, maar hoe?" antwoordde Fred.

Stap voor stap. Eerst uitzoeken waar het is. We werden in een van de badkamers van de kerker gesleurd. Waarom beginnen we daar niet?" antwoordde Avalon. "Goed idee," zei George, "misschien is er nog hoop voor jullie." voegde Fred eraan toe. "Laten we gaan dames." zei George. Met z'n vieren baanden ze zich een weg naar het portretgat. 

"Waar denk je heen te gaan?" zei Percy plotseling. "Perce. Ik weet dat je van regels en zo houdt, maar dit gaat over onze zus!" zei Fred. "En dat geeft jou het recht om een regelbreker te zijn?" zei Percy. "Ja Percy, ik denk het wel." zei George. "Ik ook," voegde Fred eraan toe. "Dus als je het niet erg vinden, kunnen je dan even opzij gaan?" Zei de tweeling allebei. 

"Dat kan niet." Zei hij. "Ik heb mama beloofd dat ik jullie in het gareel zou houden." Zei hij. "Dat is allemaal goed en wel. Maar wat ga je haar vertellen als Ginny sterft? Oh, sorry mam, maar ik heb tenminste de tweeling in het gareel gehouden?" riep George naar zijn oudere broer. "Ga nu opzij." voegde George eraan toe. Terwijl hij zijn broer opzij duwde. "Zoals ik al zei, laten we gaan dames." 

Ze klommen uit het portretgat en gingen op weg naar de kerkers. "Je zei dat het in een van de badkamers was?" Vroeg Fred. "Ja, De dames." legde Avalon uit. De tweeling keek elkaar aan. Ze trokken hun wenkbrauwen een paar keer op en neer. "Jullie zijn onverbeterlijk," zei Avalon. "ach ja dat prorberen we ." zei Fred glimlachend.

 "kunnen we ons concentreren. Het is je zusje." Zei Avalon weer. "Je hebt gelijk, sorry," zei George. Ze gingen de badkamer binnen. Deze keer was hij niet leeg, er zweefde een geest binnen. Het was een jong meisje met zwarte vlechten, een rond brilletje en grote verdrietige ogen. Ze droeg een schoolgewaad. "Wie ben jij?" Vroeg ze. "Mag ik niet in vrede dood zijn?" voegde ze eraan toe.

 "We hebben hulp nodig, ik ben Avalon." Zei ze tegen de geest. "Jenny." Zei de geest. "Jij bent Jammerende Jenny." zei George. "We hebben over je gehoord." voegde Fred eraan toe. Jenny bloosde een beetje. "Je lijkt een beetje op die jongen uhm Ron." Zei ze. "Ja, hij is onze broer." zeiden Fred en George. "Hoe ken jij hem?" vroeg Loena. "Dit is een meisjestoilet." voegde ze eraan toe. 

"Dus ik mag geen mannelijke bezoekers hebben die mij leuk vinden?" snauwde Jenny. "Wanneer heb je hem voor het laatst gezien?" vroeg Fred. "Waarom zou ik je dat vertellen?" vroeg ze. "Kijk, Jenny, je bent een aardig meisje, en zo Maar het leven van mijn beste vriendin staat op het spel." 

,kzei Avalon. "Ze waren hier een paar uur geleden nog." Zei ze. "Ze?" Vroeg Fred. "Ja, ze," antwoordde Jenny. "Wil je minder vaag zijn, wie zijn ze?" Vroeg George. "Nou Ron Harry en een leraar, hij was erg knap." zei Jenny een beetje zwoel. Fred rolde met zijn ogen. "Smalhart." Zei hij. "Overduidelijk." beaamde Avalon. 

"Waar zijn ze gebleven?" Jenny fladderde naar beneden. "Ik ben geen antwoordapparaat." Zei ze. "Alsjeblieft Jenny," zei Avalon. "Nou ze keken naar de gootsteent, Waar ik de gele ogen zag voordat ik stierf." Ze wees naar De Gootsteen. "Toen Harry een paar rare verzonnen woorden zei, zakte het in de vloer en sprongen ze naar beneden." Legde ze uit.