Ben çok cesurdum.
Go-Eun: Yn
Yn: Efendim
Go-Eun: Lise ne olacak
Yn: Nasıl yani?
Go-Eun: Biz şuan okula gitmiyoruz ama okula gitmemiz gerekiyor.
Yn: Okula devam edersem daha çok zorbalanırım ve tekrar kavga ederim bu sefer okuldan atılırım ve sicilime yansır.
Go-Eun: Yani
Yn: Okul değiştirelim
Go-Eun: Olur mu ki?
Yn: Niye olmasın canım yasak mı?
Go-Eun: Değil mi?
Yn: Allah seni ne yapmasın kardeşim.
Go-Eun: Karın yapsın amin
Yn: Amin
Bir anda Motak içeri girdi.
Motak: Yn seni almaya geldim, gidiyoruz.
Yn: Pardon?
Go-Eun: İzin vermiyorum.
Motak: pardon hanımefendi, emriniz reddediliyor.
Dedi ve kolumdan tutup beni çıkarmaya çalıştı.
Go-Eun: BIRAKSANA GELMEK İSTEMİYOR İŞTE! İMDAT! YARDIM EDİN! KİMSE YOK MU?
Motak: Biraz daha bağırırsan Yn ile görüşmeni yasaklayacağım.
Yn: SEN KİMSİN Kİ YASAKLIYORSUN BEY EFENDİ HELE BİR YASAKLA BEN SANA GÖSTERİRİM!
Tam o esnada kulaklarım bir anda bir tanıdık bir de tanımadık bir ses duymaya başladı.
-------------------------------------
..: Şu s&rt&ğe bak!
-: Kendine s&rt&nebileceği bir adam bulmuş.
..: Hahahahahha
-: Sonunda bulduk seni k@lt@k
..: Gidelim, bizi fark edebilir
-: Nasıl fark etsin? Fark etse bile bizi tanıyabilir mi? Baksana, o kadar peruk takıp makyaj yaptık. Tabi ki tanımayacak.
..: Ya sesinden seni tanırsa?
-: Hafızası o kadar kuvvetli değildir ki.
..: Peki öyle olsun
---------------------------------
Yn: Ses duyuyorum, buradan gidelim.
Go-Eun: Ne sesi?
Yn: Bilmiyorum ama çok tanıdık. Gidelim, boşverin.
Motak: Hadi evine git sen Go-Eun.
Go-Eun: Pardon? Gitmiyorum.
Motak: İyi bari, otur burada bekle o zaman sabaha kadar.
Yn: Bir susun.
Motak kolumu bıraktı. Ben sesin geldiği yere doğru ilerledim. Bir anda başım ağrımaya başladı.
Yn: Go-Eun, sen eve git sonuçta onlar benim akrabam.
Go-Eun: Sen öyle diyorsan.
Yn: Ben öyle diyorum.
Motak: Hadş evine git, dikkatli ol daha küçüksünüz zaten.
Motak kolumdan tuttu ve beni arabaya götürdü daha sonra Go-Eun evine doğru yürümeye başladı ben ve Motak ise yolculuk yapmaya başladık.
Yolculuk boyunca uyumuştum.
