Series1# MY LAST MISSION

CHAPTER 50: LAST PART

THIRD PERSON POV

Nag iisa ang binata ngayon sa kanyang penthouse, hindi niya matanggap na ganong paraan lang matatapos ang kanilang love story na inisip niya ay masaya.

"Don't leave me darling," wika nito habang  lumuluha sa kawalan. Nakita niya kung paano naglaho ang pinakamamahal niyang babae kaya masakit sa puso niya na maiiwan ito nag-iisa ulit.

"Naniniwala ako sayo, I will wait," sambit nalang ng binata sa kawalan habang lumuluha padausdos sa  kanyang mga pisnge. Pero hindi niya talaga kaya na hindi makita ang pinakamamahal niyang babae na walang kasiguradohan kung babalik na ito o hindi.

"I love you." Isang salita na binitawan ng binata na lalo nito ikinadurog  ng sobra, hindi nito matanggap na ganon nalang matatapos ang kanilang pagmamahalan. Ngayong araw sana ay balak niyang mag propose ngunit huli na ang lahat. Naglaho na ang babaeng pinakamamahal ng binata.

Hagulgul ang iyak na tinignan ang niluluto niya na may kasamang rose na balak sana niyang ibigay sa umagang ito, ngunit nasira iyon ng isang iglap.
Wala siyang pakialam na sabihin siyang bakla, dahil umiiyak ito pero ang totoo umiiyak siya dahil sa pagkawala ng kanyang minamahal na babae.

"I will wait your darling, even how many years, i be wait" wika nalang ng binata sa kawalan na napaupo sa sahig na dinamdam ang sakit.

-
After Four Years....

Apat na taon na ang lumipas ay naghihintay parin ang binata sa pagbabalik ng kanyang pinakamamahal na babae, naniniwala siya na balang araw ay babalik ang babaeng nangako  na babalik ito sa piling niya.

Pero nasaan na nga ba ang pangako na iyon?

Apat na taon na ang lumipas ay marami na ang nagbago sa mundong ito.

Naging sikat na business man pa lalo ang binata, dahil sa angkin nitong talino at mahusay na  pamamalakad sa pinakasikat niyang kompanya. Marami ang nagbago sa binata, pero nanatili parin siyang masaya tulad ng pinangako niya sa babaeng mahal niya na  hinihintayin nito ang pagbabalik.

Sa panahon na naglaho ang dalaga ay naging mahirap sa ito kanya, ngunit sa katagang sinabi ng dalaga na babalik siya ay pinanghahawakan pa iyon ng binata.

Pumunta ang binata at hinanap ang kaibigan ng kanyang mahal ngunit hindi na makita ang kanilang bakas. Kaya labis na lungkot ang naramdaman ng binata nong iniwan siya ng kanyang mahal. Tanging kaibigan lang ang nariyan sa kanya noong kailangan niya ng kalinga. . . sa mga advice ng kanyang dalawang kaibigan ay bumangon ito sa pagkakalugmok.

"Mr Monteverde, nandito napo si Mr Clinton" magalang na wika ng kanyang secretary habang ang binata ay nakatingin lang sa kawalan na nakapamulsa.

Sininyasan niya ang kanya lalaking secretary na papasukin ang ka negostiate niya ngayong araw. Simula ng maglaho ang dalaga ay hindi na naghi-hired ang binata ng babaeng secretary, dahil gusto ng binata na tanging siya lang.

"Okay po Mr Monteverde,"

Lumabas ang secretary niyang lalaki at bumukas naman agad ang  pintoan ng kanyang opisina kaya seryuso itong napatingin sa lalaking may katandaan paika ika ng maglakad. Lumapit ang binata sa matanda at tinulungan itong umupo sa isang malambot niyang sofa.

"Nice to see you Mr Clinton," may pagkalambing sa boses ng binata kaya  nginitian lang ito ng matanda.

"Napaka bait mo talagang bata." Oo tama kayo sa nakikita niyo, the cold billionaires in the world ay nagbago na. Matulungin na siya ngayon, maalaga, laging nakikisalamuha sa kanyang mga empleyado at higit sa lahat minsan nakakangiti na ito.

"Are you feeling well Mr Clinton,"

"Grandpa nalang iho, kaysa magsabi ka saakin ng Mr Clinton. Nahihiya ako sa edad ko,"