«Εδω έμαθα να οδηγάω. Ερχόμουν με τον μπαμπά μου και μου έκανε μαθήματα οδήγησης σε ένα σαραβαλάκι που είχαμε.» Είπε και κοίταξε έξω από το παράθυρο. Απολάμβανε τον χώρο.
Βρισκόμασταν σε μεγάλο πάρκο με λόφους στο Πέραμα. Δεν είχα ξανά έρθει εδώ. Είχε θέα την θάλασσα αλλά και την υπόλοιπη Αθήνα. Ήταν ήρεμα τριγύρω.
Ο Φίλιππος ανέφερε πρώτη φορά την ύπαρξη του μπαμπά του. Ποτέ δεν τον έχω ξανά ακούσει να μιλάει για αυτόν.
«Ο μπαμπάς μου πάντα ήθελε να πάρουμε ενα ωραίο αμάξι. Είχε τρέλα και αυτός. Έτσι μόλις κατάφερα να μαζέψω χρήματα πήρα αυτό. Ήθελε παντα να οδηγήσει μια Mercedes σαν και αυτή.» Ανεφερε εκείνος καθώς κοίταζε με λατρεία το τιμόνι του αμαξιού και χάιδευε το λογότυπο που είχε επάνω.
«Όταν το οδήγησε θα έπρεπε να ήταν πολύ χαρούμενος» απάντησα εγώ χαμογελώντας του.
Εκείνος σκοτείνιασε και κοίταξε για άλλη μια φορά έξω από το παράθυρο.
«Δυστυχώς δεν πρόλαβε ούτε να μπει μέσα.» Ομολόγησε αποφεύγοντας να με κοιτάξει.
Συο άκουσμα της απάντησης του κοκαλωσα. Ένιωθα τόσο άσχημα για εκείνον αλλά και για την απάντηση μου.
«Συγνώμη δεν ηξερα» εξήγησα και χάιδεψα το μπράτσο του.
«Για αυτό προσέχω και αγαπώ αυτό το αμάξι. Μου τον θυμίζει. Νιώθω πως είναι κοντά μου όσο το οδηγάω.» Εξομολογήθηκε καθώς χαμογελούσε.
«Πάντα θα είναι κοντά σου, ανεξαρτήτως αμαξιού.» Είπα προσπαθώντας να του σταθώ.
«Να ξέρεις δεν συνηθίζω να μιλάω για εκείνον μιας και είναι ευαίσθητο θέμα για μένα. Δεν είμαι κλαψας γενικά.» Είπε προσπαθώντας να ελαφρύνει το κλίμα.
«Δεν σε κάνει κλάψα το να μιλάς για τα συναισθήματα σου.» Δήλωσα εγώ χαϊδεύοντας τον σβέρκο του μέσα από το άσπρο φούτερ του.
Εκείνος έδειξε να το απολαμβάνει καθώς αφέθηκε για μερικά δευτερόλεπτα.
«Να ξέρεις για σένα διέλυσα την ζωή μου.» Ανακοίνωσε καθώς είχε κλειστά τα μάτια και ευχαριστιόταν το χάδι μου.
Εκείνη την ώρα παραξενεύτηκα η αλήθεια ήταν. Τα φρύδια μου έσμιξαν μεταξύ τους δημιουργώντας ρυτίδες
«Τι θέλεις να πεις;» Ρώτησα με αγωνία.
Έκανε μια τεράστια παύση. Δεν μίλαγε. Δεν με κοίταζε καν.
BẠN ĐANG ĐỌC
Under control?
Teen Fiction"Ότι και να έχεις βάλει στο μυαλό σου, να το βγάλεις αμέσως." ακούστηκε η βροντή φωνή του καθώς πέταξε εκνευρισμένος εναν φάκελο πάνω στην έδρα. Τον πλησίασα αργά αλλά δυναμικά. Τοποθέτησα τα χέρια μου πάνω στον γιακά του μαύρου πουκάμισου του και...
