Hiding My Husband's Triplets [COMPLETED]

Chapter 76

Farah's POV

"Drew." tawag ko dito. He smiled. Umupo ako sa tapat nya. We are here in my coffee shop. Bumisita ito.

"Kamusta?" tanong ko dito. Lumabi ito.

"Ikaw ang kamusta, Farah?"

"C'mon, Zidrew. Answer me with an answer, not with a question."

Nagkibit balikat ito.

"So, Phoenix really won." tumango tango ito.

"Yeah. He...won."

Nag iwas ito ng tingin. He clenched his jaw.

"Farah...I am not a person you always thought me to be." tumitig ito ng malamlam sakin.

"I am not a kind person with a pure heart." tinitigan nya ako sa mga mata.

"I am sorry. I pretended in front of you." hinging patawad nya.

"It's okay. Actually, I saw you before. I hope you are happy with her too."

His lips parted and after a second, he smiled.

"Yes, I am happy with her." sumandal ito sa upuan.

"Phoenix really liked you back then. Ngayon ko lang narealized na sya yung nagpapadala ng death threat sa locker ko nung tayo pa."

Natawa ako. That's right. Nakwento sakin yun ni Phoenix. He would send those to Drew. Naaasar kasi ito kapag nakikita kaming magkasama.

"Oo nga pala. Kamusta si Sasha? Ang sabi sa statement nasa mental hospital daw sya— but that was a month ago. Abram told me everything. I am worried about her child, Noah."

Napayuko ako.

"Tatlong araw matapos namin syang bisitahin, nagpakamatay sya. Nakakuha sya ng ballpen nong minsang makatakas sya. Nakakalungkot at nakakaawa. That was a month ago, nahirapan din kaming ipaintindi kay Noah ang lahat."

Nagbaba ako ng tingin.

"That was so hard. Nakakaawa ang batang naiwan nya." he sighed.

"It was so hard to let go." he eyed me and smiled. His green eyes are like the color of the trees. Calming...but, mysterious.

Pagkabalik ko sa mansyon na binili ni Phoenix para saming lima— yes, lima. Noah is also living with us.

"Mommy!" tawag sa akin ni Noah.

I smiled. Nasanay na rin syang tawagin akong ganon at Daddy naman kay Phoenix. He knew who he is pero he's still insisted. Gusto nyo kasing maramdaman na may magulang pa rin sya kahit maikling panahon lang.

"Tito Noah—"

"Call me kuya, Faria." pigil nito sa anak kong babae. Natawa ako. Nagkakamot naman ng ulo si Phoenix habang si Calyx at Pixes naman ay nakaupo sa paa nito habang naglalakad sya.

"Let's go to Mexico, Daddy! I wanna see Dark!" Pixes said.

"Sabihin nyo sa Mommy nyo."

Umiling lang ako. Kung makapagsabi naman sila, parang mall lang ang Mexico. Ayokong maging maluho sila, baka madala nila paglaki nila.

"Mommy, tabi tayo mamaya pagtulog. I keep getting nightmares, may multo daw po sa bed ko. Trying to take me away." Faria pouted.

"No, baby. Malaki ka na. You should sleep your own bed. Kami dapat ni Mommy ang magkatabi." sabat naman ni Phoenix.

Sinamaan ko sya ng tingin. Gabi gabi ba naman ginagapang ako.

"Sige, sa bed mo ako matutulog mamayang gabi." I kissed her cheeks then winked at Phoenix, nakasimangot na ito ngayon.

"Baby, there's no monster, alright?" ani ko habang hinahaplos ang buhok nya. She hugged me tightly. Nandito kami ngayon sa kwarto nya.

"The monster is taking me away from you and Daddy. Ayoko po, dito lang ako sa inyo." pumikit sya habang may ngiti sa labi.

Pinagmasdan ko sya. I kissed her forehead.

"Ang cute namang manlambing ng bunso ko." nagmulat ito ng mata at hinawakan ang tyan ko.

"Wala pa pong baby dito? I want to have a baby sister e. Sister kasi puro boys na po yung kasama natin, gusto ko girl para may kasama tayo, Mommy."

Kinurot ko ang pisngi nya. Baby? Hmm, there's high chance. Mula kasi noong may mangyari sa amin sa Mexico, hindi na ko nagcheck kung fertile ako o hindi.

But, kung magkakaroon man. I will take care of it.

"Mommy, gusto ko ako yung flower girl sa wedding mo, okay?"

We scheduled our wedding again. Ngayon, sa simbahan dito sa Pilipinas gagawin.

"Ofcourse, baby. You will be the most beautiful flower girl sa wedding ko."

(Don't forget to vote after you read this chapter, thank youuu)