With You

Chapter 27: Happy

Chapter 27: Happy

"Of course not! Why are you talking like that?"

"Then, why you don't seem happy?"

"What? Of course, I am happy! Who wouldn't? I even think that I'm overjoyed right now, Vienna. That I'm also so shocked, forgive me." he said, looking really shocked. And then he also let out a breath that almost looked like he just held it in.

Nanatili ang tingin ko sa kaniya habang pinagmamasdan ko siya.

Pareho lang pala kaming hindi makalma sa mga reaksyon namin. And I was also just so dramatic... But can I blame it on the hormones, instead? Kasi dahil sa mood ko kaya ako nagkakaganito...

Nagbaba na lang ako ng tingin. Pero mas lumapit pa sa akin si Harrison. He held my chin and made me look at him again. "I was just... I wasn't expecting this..." he said.

Unti-unti naman na akong tumango sa kaniya. Hindi pa nga namin napag-uusapan ito. Kaya naiintindihan ko na rin ang reaksyon niya ngayon. "I now understand, Harrison... I'm sorry..." I also apologized to him when I realized my mistake, too. I can feel my lips curving to a pout...

Then Harrison smiled at me gently. Lumipat ang hawak niya sa pisngi ko. Hinawakan ko na rin ang kamay niya na nakahawak sa mukha ko. "I'm sorry, too. I was just... shocked. But I'm happy, Vienna...

"... Although I don't know yet, I mean I don't know yet what a father should be... But I'll do my best to be a Dad to our child..." he said it with a smile this time.

Napangiti na rin ako sa sinabi niya. "Thank you, Harrison..." At parang unti-unti na rin na gumaan ang loob ko sa naging usapan namin.

"And I was... I just thought that you might doubt our child... Because you believed the rumor..." I looked away a bit. And feeling guilty of my own thought...

I heard Harrison sighing a little. "I'm still sorry about that..." aniya.

"I can't blame you, Harrison," I looked at him.

Tumingin din siya sa akin na may isang tipid na ngiti sa labi niya. "It's all right now... It was merely a misunderstanding..." he said.

Tumango na ako sa sinabi niya pagkatapos...

And then we went back to our hotel after that. Anya was already asleep in the other room. Nagkatinginan pa kami ni Harrison pagkapasok naman namin sa kwarto namin.

Then things between us just followed to happen...

"Ah... Harri..." that later on I just found myself moaning under my husband...

"B-but, wait, is this okay?" I still asked him. Kahit natanong na rin naman namin kanina sa doctor sa hospital ang bagay na 'to. Medyo nakakahiya nga. But we're a couple, anyway. And we're married. So I guess it's alright...

"You told me it's okay?" bahagya pang tumigil sandali si Harrison sa ginagawa niya.

Tumango naman ako sa kaniya. "Well, yeah... The doctor said that it's fine..." I said as I remembered what the doctor had told us just earlier...

"Then, it's fine..." then he just resumed on kissing me endlessly...

Nagpaubaya naman na ako sa mga halik at hawak niya sa akin. Sinusubukan ko rin na gumanti nang mabuti sa kaniya. I also wanted to equal his passion for me...

"I miss you, Vienna..." he whispered in my ear as he showered me with his warm kisses...

Napangiti naman ako nang marinig ko ang sinabi niya. Dahil naiintindihan ko ang ibig niyang sabihin. I've been really so moody these days. Tapos ay parang ayaw ko pa siyang kausapin. And now I just got to understand myself better. Since we've know the truth about my pregnancy that's actually affecting my mood and emotions.

So the remaining days of our Japan trip went well than before we knew I was already pregnant. Gusto pa nga ni Harrison na umuwi na lang daw kami agad pagkatapos niyang malaman ang kondisyon ko. Pero s'yempre naman ay ayaw ko rin. Kasi sayang naman kaya tatapusin na lang talaga namin ang trip bago bumalik ng Pilipinas gaya na rin sa napagplanuhan na namin noon pa. We just didn't expect to find out I was pregnant while we're on vacation in another country.

We had a great time in Japan as a small family of three. Tapos sa susunod ay may isang madadagdag na sa pamilya namin...

Napangiti na ako sa naisip.

And I also felt my excitement at this point.

Ang hindi ko nga lang inaasahan na mas excited pa pala sa akin si Harrison dahil pagkabalik pa lang namin galing sa bakasyon ay nagplano na agad siya ng magiging nursery room sa bahay para sa baby.

"It's too early, Harri..." sabi ko na lang sa kaniya at nakangiti.

"Can't we do the things for our little one now, Vienna? In preparation..." sabi naman niya.

And I just smiled at my husband. My heart felt warm and my mind's at ease now. "All right, ikaw ang bahala..." ngiti ko sa kaniya.

At ngumiti rin siya sa akin. Bago siya nagsimulang sabihin sa akin ang mga plano niya para sa magiging baby room.

Sometimes I still forget that my husband's even both an architect and engineer. At medyo nahilig naman ako sa pag-design ng interior lalo na noong iniwan sa akin ni Harrison ang interior renovation nitong mansion dati. Although of course there was a hired interior designer but I really made myself involved at that time. Kaya kaming dalawa ang nagplano para sa magiging baby room.

At gusto na rin mamili ni Harrison ng mga gamit daw ng baby. He even went home early today. Nangingiting napailing na lang ako sa excited ko na husband para sa pagdating ng magiging anak niya. "Kaya ka ba umuwi nang maaga ngayon para lang yayain akong mag-mall?" I smilingly asked him.

Napangiti na rin siya sa akin. "Yes..." At halos mapakamot pa siya sa ulo niya dahil medyo nahiya rin siguro sa inaakto niyang masyadong excited para sa pagdating ng anak.

"Alright. Magbibihis lang muna ako. Can you wait here?" I asked him.

Nakapambahay pa kasi ako. At halos kakagising ko lang din dahil nakatulog ulit ako kanina. Nagiging antukin na rin ako simula nang magbuntis. Hindi na rin muna ako pinayagan na magtrabaho pa ni Harrison. Kahit pa nga halos kakasimula ko lang din na magtrabaho sa company niya. Pero simula nang malaman namin na buntis na nga ako ay gusto lang ni Harrison na magpahinga ako kaya naman pinagbigyan ko na rin siya para hindi na siya gaanong mag-alala pa sa akin.

At kahit sa mga kinakain ko ay halos bantayan pa niya ang mga sinusubo ko. I felt like he was looking after a small child with me. Pero pinagbibigyan ko na lang din siya at hinahayaan dahil nakakatuwa rin ang excitement niya kagaya ko lang din na excited na rin para sa pagdating ng anak namin.

"Oh. Oo nga pala, Anya is returning to London. Let's tell her about my pregnancy before she leaves?" I told Harrison.

Tumango naman siya sa sinabi ko.