With You

Chapter 30: Maternal Family

Hi readers! This is the end of With You. Thank you so much for reading my story!

Chapter 30: Maternal Family

"Honey, can we talk?" malambing na tawag sa akin ni Harrison.

Bumaling at tumango naman ako sa husband ko. "Yes, hon. What is it?"

Harri looked at me. And then he let out a small sigh first. Kaya naging seryoso na rin ako sa gusto niyang sabihin sa akin. I feel like it's important. "What is it?" I asked him again in anticipation.

He remained looking at me. "It's about your maternal family..."

Umawang ang labi ko sa sinabi niya. "My... maternal family?"

Harri nodded at me. "Yes... I actually just tried to find them for you..."

"For me? Bakit mo naman naisip na..."

Nakatingin kaming dalawa sa mga mata ng isa't isa.

"I just thought that you'd also like to meet them..."

My lips parted as I was looking at my husband. I didn't expect for him to even do this thing just for me... Hinanap niya pa ang pamilya ko rin sa side ni Mama para lang sa akin...

I was speechless that I ended up just hugging my dear and loving husband. "Thank you, Harri."

Naramdaman ko naman na niyakap din ako pabalik ng mga braso niya at hinagkan ako ng labi niya sa tuktok ng ulo ko habang yakap namin ang isa't isa.

I'm so grateful to have my husband by my side always...

"Is this their house?" I asked Harri after he already parked in front of an old house. It was big but already old...

"Kayo po sina Mr. at Mrs. Abella? Tuloy po kayo! Pasok po." Halos hindi pa magkandaugaga ang mukhang kasama nila sa bahay sa pagpapapasok sa amin ni Harrison sa loob ng lumang bahay.

"Tatawagin ko lang po sina Sir. Nandito rin po ang anak niyang panganay at asawa nito. Pati na rin ang mga anak nila at mga apo." Ngumiti sa amin ang kasambahay.

Bahagya na rin akong napangiti at tiningnan lang itong umaakyat na sa engrandeng hagdanan. At napuna ko na rin na mukhang bukod sa kaniya ay parang wala na rin ibang kasambahay dito...

Was my mother's family also rich back in the days? I didn't really know anything about them at wala rin nakwento sa akin si Mama tungkol sa kanila noon...

"Are you okay?" Harri asked beside me.

Bumaling naman ako sa husband ko. "I'm just..." I just ended up sighing.

"Are you feeling a little anxious about meeting them? You don't really have to. I have already talked to them before I brought you here." He said.

Tumango na rin ako sa sinabi niya sa akin.

At pagkatapos ay napabaling na rin muli kami sa hagdanan at napatayo nang makita naming may isang babae at lalaki nang bumababa roon...

"Are you really Lucille's daughter?" The woman asked me.

Unti-unti naman akong tumango. Nagkatinginan pa sila ng mukhang husband niya bago pareho rin sila na may magaan na mga matang tumingin sa akin. "We also cannot deny it..." the husband said while looking at me.

Napatingin din ako sa kaniya at parang nakikita ko rin si Mama sa kaniya...

"Yes, you just look exactly like her." The woman who turned to be my aunt smiled at me.

At ang lalaki naman ay ang kapatid ni Mama. It was my uncle and my mom's older brother. And my aunt is his wife. Nandito rin daw ngayon sa bahay ng Lolo ko naman ang mga pinsan ko sa kanila na nagbabakasyon...

"Lucille is my younger sister. And this is our father..." my uncle introduced.

At bumaling naman ako sa isang matandang lalaki na nasa wheelchair na. At hindi ko alam pero sa oras na 'yon ay tumulo na lang ang luha ko nang makita ko na sila. They are my mother's family and my family, too...

"Lolo..." I called him for the first time.

At unang beses ko rin na nakita ang ngiti niya sa akin...

"My kasalanan din kami sa iyong Mama..." my grandfather said after I told him about what my mother and I had been through...

"Nalugi na ang negosyo namin noon. At ang tanging naisip namin na paraan para makabawi pa rin sana ang pamilya namin ay ang pagpapakasal sa Mama mo sa isang pamilya na magsasalba sa amin..."

I was only looking at my grandfather and listening to his story about the past...

"Kaya kasalanan ko kung bakit umalis noon ang anak ko at hindi na siya bumalik. Dahil pinilit ko siyang ipakasal sa taong hindi niya gusto kaya siya tumakas..."

In the end we all shed tears as we remember and talked about the past and about my mother...

At nang tumakas noon si Mama mula sa bahay nila ay noon naman niya nakilala si Papa, and she had me. But she wasn't lucky enough because the man she met was irresponsible.

"Alam ko na naging masaya pa rin si Lucille sa naging buhay niya dahil sa'yo." My aunt smiled at me gently. At nalaman ko rin that she was also my mother's best friend.

Napangiti na rin ako sa kanila. I smiled at my family. Because it's also nice to meet them...

We promised my grandfather na sa susunod naming bisita ay dadalhin na rin namin ang mga bata. May mga anak na rin ang mga pinsan ko kanila tito at tita na halos kasing edad lang din nina Anya at Vin.

"Lolo, ito na po ang mga apo ninyo sa akin. This is my daughter, Anya, and my son, Vin." I was smiling as I introduced my children to my maternal family...

"I'm glad that unlike your mother you married a good man, Vienna..." Auntie sighed. "Hindi talaga sinuwerte si Lucille sa lalaki." She looked saddened. Pagkatapos ay nakangiti naman siyang tumingin sa akin. "Pero sinuwerte naman ang kaibigan ko na binigyan siya ng isang maganda at matalinong anak!" She held my cheek.

Napangiti na rin ako. At pagkatapos ay nag-usap din kami ni tita ng tungkol sa Mama ko at noong kabataan pa nila. And I enjoyed listening to stories about my mother.

Pagkatapos ay bumalik na rin ako sa tabi ng asawa ko. At malambing kong niyakap si Harri sa tabi ko.

"What is it, hmm?" He asked me.

Umiling naman ako at masayang nakangiting nag-angat ng tingin sa kaniya. "Nothing, I'm just thankful to you, hon... Thank you so much for everything you did just for me..."

Napangiti ko na rin siya sa sinabi ko. "It's nothing. But you're welcome." Pagkatapos ay hinagkan din niya ako sa noo ko.

Napangiti na lang ako bago kami muling bumaling sa mga anak namin na ngayon ay masaya nang nakikipag-usap at nakikipaglaro sa pamilya ko. I watched them with contentment in my eyes.