QUERENCIA

VISIT

Faye POV

Argghhh... My head is so fucking hurt right now. Dahan-dahan akong umupo at sinandal ang ulo ko sa headboard ng kama — ang tigas pa nito, parang nagpapasakit pa lalo ng ulo ko.

"Gising ka na pala. Meron ka pa bang puting damit dito, pwede pa hiram?"

Ang aga naman nambulabog tong si Sabon — talaga bang kailangan niya ng damit agad-agad sa ganitong oras? Hinilot ko muna ang sentido ko dahil parang may malaking martilyo na tumutunog sa loob ng ulo ko.

"You can check my luggage — marami akong white tees dyan," sabi ko, boses ko pa lang parang haggard na, parang hindi ako nakatulog ng isang linggo.

Sinubukan kong tumayo at naglakad papunta sa CR — ang hirap humakbang, parang ang taba-taba ng paa ko. Tiningnan ko ang sarili ko sa salamin — at gosh, sobrang haggard ko na. Mga mata kong mamaga, labi kong tuyo, at may maliit na sugat sa gilid ng pisnge ko na parang galing sa malakas na sampal.

Nang matapos kong hugasan ang mukha at maghilamos, bumaba na ako para makasabay sa kanila sa pagkain. Umupo ako sa paboritong upuan ko sa hapag — yung may malambot na sandalan — at napapikit muli.

"Mabuti naman at nandito na kayong lima," sabi ni Lolo na may ngiti, pero alam kong may lihim na galit sa boses niya. Pinaghila na ng kanyang personal guard (PG) na si Mang Roberto ang upuan niya. Umakto akong walang iniinda kahit na ang ulo ko parang sasabog na sa sakit.

"Coffee, ma'am?" tanong ng maid na si Manang Linda, nakatayo lang siya sa tabi ko na parang nag-aabang ng utos.

"Yes, pls. Black without sugar — walang halong kahit ano pa," sabi ko, binibigyang-diin na huwag na nilang malingan.

Tumango lang siya bago umalis. Kumuha na rin ako ng dalawang sunny side up na itlog at isang tinapay na may mantikilya — kailangan kong kumain para gumaling ang ulo ko.

"Nag-enjoy ba kayo sa party niyo kagabi?" tanong ni Lolo habang hinahalo ang kape na kakalapag lang sa harapan niya. Nagkibit-balikat lang ako — talagang wala akong maalala sa nangyari, parang binura lahat ng memorya ko.

"Yes, Lolo! Sobrang saya po — maraming tao, magandang musika!" si Lisa na ang sumagot, ngumingiti pa na parang walang nangyari.

"Akala niyo ba hindi ko alam ang kalokohan niyo kagabi?"

Napatingin ako sa apat habang kumakagat ng tinapay — biglang tumigil ang pagkain sa lalamunan ko. Anong kalokohan ang pinagsasabi niya? Parang biglang lumamig ang buong silid.

"What do you mean, Lo?" tanong ko, curios na talaga pero kinakabahan na rin.

"Freen and Lisa put party drugs in the drinks — yung uri na nagpapalito ng isip," sabi ni Lolo, tiningnan niya ang dalawa na ngayon ay nakayuko na parang batang pinapagalitan.

Napatingin kaming lahat sa kanila — si Engfa at Lux ay gulat na gulat, habang ako ay parang binuhusan ng malamig na tubig. Nagpasalamat ako sa maid ng malapag niya ang kape ko — pero nang lasapin ko ito, nabulunan ako agad.

"MANANG LINDA!!" sigaw ko, hindi maiwasang mainis. "Painom mo to sa taong gumawa nito at pakisabi na gawan niya ako ulit ng PLAIN BLACK COFFEE! Wala akong sinabing lagyan ng gatas!"

Hindi kasi ako umiinom ng gatas mula pagkabata — nagkakasakit ako ng tiyan kapag nakakainom. Dali-dali namang lumapit ang matanda sa akin, nagpapasensya.

"You, Faye — did you remember what you did last night after you drank that spiked drink?"

Wait, what? Anong ginawa ko? Tiningnan ko isa-isa sina Engfa at Lux pero nakayuko lang sila. Oh Lord, save me — parang ayokong malaman ang sagot.